Grenzen Tour - Etappe 3

Tholen Cuxhafen

Maandag 22 mei komen we aan boord met veel koffers en tassen. Dinsdag besluiten we een dag extra te nemen voor klussen en boodschappen. Belangrijkste klus is de roerconstructie af te maken met de roerstandaanwijzer. Dit is nodig om de autopilot te laten werken. Voor mij geheel branchevreemd werk, want eigenlijk doet Rolph dit soort klussen. Maar desondanks gaat het goed.

Woensdag 24 mei vertrekken we. Eerst naar Antwerpen om diesel te tanken. Het is akelig koud en winderig weer. Na 7 uur zijn we weer bij Tholen en besluiten we nog wat verder te varen. Op het Volkerak wordt het echt bar: een enorme bui met windkracht 8 laat Kaat op dit vrij beschutte en bekende water ernstig slingeren.

In Willemstad overnachten we. Veel te veel wind om over zee te varen, dus donderdag, Hemelvaartdag, varen we over Hollands Diep, Dordtsche Kil, Noord en Lek naar Vianen. Achter de sluis vinden we een mooie ligplaats. De sluiswachter is pas na lang aandringen bereid op de knop "brug open" te drukken. Eigenlijk wil hij dat we de achtermast strijken.

Vandaag via Amsterdam-Rijnkanaal naar Amsterdam. In Utrecht spraken we via mobiel met Jaap van Zweeden (kleinzoon van Simon Wagemaker, de eerste eigenaar van Kaat) die bij Cap Gemini werkt. Kantoor aan het kanaal. Heel toevallig is hij er aanwezig en maakt uit het raam van zijn kantoor een foto van Kaat.

's-Avonds ankeren we op de bekende plaats bij Durgerdam. In de hoosregen zet ik de voormast overeind en sla het steunzeil aan. Vindt u Durgerdam grijs? Dat is het vandaag ook!!! Waar we vorig jaar een foto maakten van een spetterende zonsondergang bewonderen we nu 100 verschillende grijstinten.

Overigens laten we ons door het miserabele weer niet ontmoedigen. De cv is vrijwel de hele tijd aan, dus binnen is het heerlijk. En we hebben al weer 4 boeken uit van de enorme stapel.

We hebben precies gekregen waar we om hebben gevraagd: een zeer stabiel hogedrukgebied. Alleen hadden we er niet bij gezegd waar het moest liggen. Niet bij Ierland dus. Bij Willemien is het dan wel heel mooi weer, maar hier koud, winderig en regenachtig. En dat is het dus al 10 dagen. De ene dag wat beter dan de andere. En we zijn nog niet van dat hoge druk gebied af.

Zaterdag 27 mei varen we van Durgerdam naar Enkhuizen. Ondanks het slechte weer is het enorm druk op het water. In de Buitenhaven van Enkhuizen komen we langszij de Meander te liggen. We ontmoetten hen al een paar keer eerder, o.a. in Kopenhagen. Een voormalige loodsboot die mooi is omgebouwd tot schip om op te wonen en veel mee te varen. En er komen nog 4 zeilboten bij ons langszij te liggen. Je kan bijna over de boten van de ene kant van de haven naar de andere lopen.

Zondag loopt de hele haven leeg en wordt het een heerlijk rustig zondagssfeertje. Wij blijven een dag liggen. We gaan buurten bij de Odrecht in de Compagnieshaven, waar Joost, Titia en Ingrid hard aan het werk zijn. Jenny Vegter en Pieter Karsten komen Kaat bekijken en 's-avonds gaan we met hen en Joost en Titia in de Mastenbar eten.

Maandag varen we van Enkhuizen naar Lemmer. De weersvoorspellingen blijven slecht, dus we gaan binnendoor varen en niet over de Waddenzee. Zelfs op het IJsselmeer is het behoorlijk knobbelig. Van Lemmer over Prinses Margrietkanaal naar Grouw waar we ten anker gaan voor de nacht op de zelfde plaats als 19 jaar geleden. Volgende dag door Leeuwarden, Dokkum, Dokkumer Ee en Dokkumer Grootdiep. Voormalige rivier die al in 1729 werd gekanaliseerd en afgedamd bij Dokkumer Nieuwe Zijlen. Nu is het maar een smal vaartje waar met dit weer veel grote charters varen. Als je er een tegen komt is het hard werken. Als we voor de sluis van Dokkumer Nieuwe Zijlen liggen en achterom kijken lijkt het maar een slootje waar we uitkwamen. We gaan eten bij Herberg de Prater. Het was vandaag spectaculair weer. Harde wind, woeste luchten met zo nu en dan striemende buien, dan weer vlammende zon. De temperatuur kwam niet boven de 12 graden.

Vandaag, woensdag 31 mei, varen we over het Lauwersmeer en het Reitdiep. Slingerend door het Groninger land. Ook dit is een schitterende voormalige rivier. Het Reitdiep brengt je vanzelf in de stad Groningen, een mooi contrast met het stille platteland. Midden in de stad liggen we een uurtje te wachten tijdens de middagstop. Dan vinden we om 18 uur een ligplaats in de Oosterhaven aan de rand van de stad. Morgen gaan we Groningen "doen" en dan naar Delfzijl waar we weer een extra dag willen blijven liggen om schoon schip te maken en inkopen te doen. En dan moet dat hogedruk gebied maar eens gaan bewegen!!

1 juni, de trouwdag van Marloes en Ayolt, maken we een stevige wandeling door Groningen. Het is koud en winderig en we zijn blij als we weer aan boord zijn. In de middag varen we naar Delfzijl, waar we een mooie ligplaats krijgen aan de drijvende steiger. We blijven er een extra dag om te poetsen en inkopen te doen. 's-Avonds uit eten met Jan Enne en Ineke in de Kakebrug, prima restaurant. Een onverwachte verrassing in Delfzijl.

Zaterdag 3 juni maken we een lange haal van Delfzijl naar Norderney. Het is mooi weer en niet te veel wind. Wel prettig, want we zijn dan wel "nog" op de Waddenzee, maar dit stuk is erg open voor harde NW-wind wat het hier vaak is. Nu is het rustig en het is een uitgelezen dag om weer te wennen aan het wadvaren.

Een korte uiteenzetting over het varen op de Waddenzee voor degenen (de ongelukkigen), die er nog nooit waren. De Waddenzee is het water-gebied tussen de eilanden en het vaste land. Het loopt van den Helder in Nederland tot Esbjerg in Denemarken. Tussen de eilanden staat in de zeegaten veel stroom, met vloed naar binnen en eb naar buiten. De vloedstroom kronkelt zich achter de eilanden en ontmoet halverweg een eiland de vloedstroom uit het volgende zeegat. Dat punt heet wantij; er staat zowel bij eb als bij vloed weinig stroom. Daardoor bezinkt het zand wat de stroom meeneemt op deze wantij's en daardoor zijn dit bijzonder ondiepe stukken. Je kan er alleen varen met vrijwel hoog water in de heel smalle geultjes. Deze geultjes zijn aangegeven door "prikken". Dat zijn takkebossen (evenals alle boeien geplaatst door Rijkswaterstaat). Een open takkebos met een rood reflekterend plakbandje (om 's-nachts te kunnen varen) staat voor een rode boei en een opgebonden takkebos met een groen reflekterend plakbandje, staat voor een groene boei. Een foto van een open "rode" prik staat op de homepage.

Het is een prachtig gebied om te varen. Heel veel vogels en ook veel zeehonden. Je vaart op erg beschut water zolang je achter de eilanden bent. Van het ene naar het andere eiland hoppend kom je steeds tussen de eilanden in de zeegaten. Soms zit je dan vrijwel op zee en kom je in de zeedeining terecht, die bij stevige NW wind 5, zoals we nu hebben, Kaat behoorlijk laat slingeren. De oostelijke uiteinden van vrijwel alle eilanden bestaat uit een heel grote zandplaat waar vaak veel zeehonden in het zonnetje zich koesteren. De foto op de homepage laat de zandplaat aan het oosten van Norderney zien met op de achtergrond het zeegat tussen Norderney en Baltrum. Er is niet veel mooiers (vinden wij tenminste) dan met echt Hollands weer over de Waddenzee te varen. Woeste wolkenluchten afgewisseld met felle opklaringen die de meest fantastische kleuren geven. Een stevige wind die het water doet schuimen. Slauerhof taal noemt Willemien het als ik zo schrijf. Ik kan niet nalaten er lyrisch over te zijn. Het weer dwingt ons vrij lang op de Waddenzee te blijven. We hebben dus alle tijd er volop van te genieten. Te vaak razen we er langs, op weg naar de Oostzee.

Zondag, 1e Pinksterdag, varen we van Norderney naar Langeoog, waar we maandag (vandaag 5 juni, Pinkstermaandag) een lange wandel/fietstocht maken over het eiland. 19 uur is het Hoogwater en om 18 uur varen we verder naar Spiekeroog. Slechts 1 wantij over, dus een rustig en kort tochtje met prachtig weer. In de haven van Spiekeroog liggen we op de mooiste plaats met uitzicht op de Waddenzee en Neuharlingersiel aan de Oost-Friese kust.

060606: We fietsen en wandelen een eind over het eiland. Dan zitten we in de luwte van de kade lekker in het zonnetje, althans zo lang het laag water is. Een paar uur voor hoog water varen we weg en gaan met stroom mee naar Neuharlingersiel. Hans (oudste broer Geeske) en Lies hebben in de buurt een paar dagen vakantie en komen ons begroeten. Hans maakt een mooie foto van kaat. We gaan met z'n 4 uit eten in het Sielschloss.

Woensdag 7 juni is het dan zo ver dat we over zee naar de Elbe kunnen varen. We hadden een schitterende tijd op de Waddenzee, maar we liggen wel erg achter op het vaarschema. Dus tijd om wat kilometers te gaan maken. Rustige zee, dus een comfortabele trip door de Duitse Bocht. Water waar we veel respect voor hebben. We zijn blij als we het weer achter ons hebben.

Cuxhafen Ystad

In Cuxhafen overwegen we nog serieus om naar de Limfjord te gaan. Maar de doorslag geeft dat er voor de komende dagen daar NW 4-5 wordt voorspeld. Dus gaan we de bekende route door het Kieler kanaal. De beide sluizen gaan snel en na een overnachting in Rendsburg varen we door naar Marstal in Denemarken. Het is een vrijwel blakke zee, dus een rustige trip waarbij we van de overmatige zon kunnen genieten.

Zaterdag 10 juni, varen we naar Faaborg. Al weer volop zon en dus genieten van het mooie weer. Als we in de haven van Faaborg liggen zetten we zelfs de zonnetent op. Zondagochtend eerst diesel tanken. Dat is een langdurige zaak want er ligt een hele rij schepen te wachten. Daarna varen we langs Svendborg, en west van Langeland. We steken de Grote Belt over en gaan naar een klein eilandje Agers. Een piepkleine haven, maar net genoeg plaats voor ons. 's-Avonds om 21 uur eten we nog buiten. Wat een luxe. Iets minder luxe: een passant wijst ons er op dat we een touw in de schroef hebben. Dat verklaart waarom we zo moeizaam in de haven konden rondkomen en aanleggen.

De nacht bracht mij onrustige dromen over 200 m lange touwen in de schroef. Dus na vroeg ontwaken begin ik maar gelijk aan de klus: schip omkeren om beter licht te hebben op de schroef. Geluk bij een ongeluk is dat er in dit piepkleine haventje een scheepshelling is voor schepen tot 200 ton. We bereiden ons al helemaal voor om dat te gaan doen. Maar...... eerst gaan we zelf een poging doen. Bijboot in het water en liggend op de bijboot, onder de kont van Kaat, kan ik net bij de schroef. Met mijn snufferd half in het water zie ik kans om het touw te pakken te krijgen en er na veel moeite uit te snijden en trekken. We zijn apetrots het zelf voor elkaar te hebben gekregen.

Na een paar uur uitrusten van deze heftige klus varen we weer verder. Eilandbewoners die het "avontuur" hadden gevolgd zwaaiden en toeterden ons uit. We gaan met zinderende zon en weinig wind weer 40 mijl naar het Oosten. Stubbekbing is de overnachtingshaven. Wat zalig om zo ongecompliceerd te kunnen varen en van de zon te kunnen genieten.

Als we dinsdag 13 juni uit Stubbekbing wegvaren wordt het varen iets minder ongecompliceerd want er is aanzienlijk meer wind. Uit het ZO, dus over zee naar Klintholm vinden we niet aantrekkelijk. Maar we willen wel naar de krijtrotsen van Mn. Dus varen we door heel beschutte Bgestrm naar Stege. Vandaar gaan we de volgende dag met de bus naar de prachtige Mn's Klint, de 128 meter hoge krijtrotsen. Van zee hadden we het al eens gezien, maar nu vanaf de land kant. We dalen 650 treden af naar het strand en klimmen die daarna weer omhoog. Daarna wandelen we nog een uur naar Klintholm, alwaar het bier uitstekend smaakt.

Van Stege willen we naar de Zweedse zuidkust oversteken, maar een aanwakkerende wind uit het Oosten, dus pal tegen, doet ons omkeren. We gaan naar Fakse Ladeplads, een klein haventje aan de zuidoost kust van Sjaeland. We liggen er 2 dagen te wachten op gunstiger wind en besteden de tijd goed met het plaatsje bekijken (daar zijn we snel mee klaar), Kaat poetsen binnen en buiten en allerlei klussen doen waar we de laatste dagen niet aan toe kwamen door het mooie weer. Tenslotte gaan we er uit eten in een zeer eenvoudig uitziend restaurant aan de haven, genaamd " la Mer". De havenmeester raadde het aan en dat was een uitstekende aanbeveling. Zeer onverwacht in een afgelegen plaats als dit. Goed dat we hadden gereserveerd, want het zat bomvol.

Vandaag was er dan weer veel minder wind uit heel variabele richtingen. We vertrokken vroeg uit Fakse Ldp en waren na 10 uur varen in Ystad aan de Zweedse zuidkust. Vanavond een enorme onweersbui waar weinig wind maar heel veel regen uitkwam.

Dit is het einde van de derde etappe. Heel afwisselend weer gehad. Erg koud tot zeer aangenaam warm. In het begin een paar weken erg veel wind waardoor we een week later in Ystad zijn dan we hadden gepland. Maar daar staat tegenover dat we veel tijd hebben genomen om mooie dingen te zien die we vaak over het hoofd zien omdat we er te snel voorbij varen.

De route