Donau Tour - Etappe 3

Bamberg - Budapest

In 2 lange dagen varen we het Main-Donau Kanaal door. Het is een spectaculair kanaal, het hoogst bevaarbare van Europa. Er zijn 16 sluizen in die ons eerst van de Main naar 406 meter hoogte brengen en dan weer 68 meter naar beneden naar de Donau. Vooral de 3 sluizen die ons ieder bijna 25 meter omhoog brengen zijn indrukwekkend.

Na de laatste sluis varen we de Donau in en gaan na 2 km liggen in de haven van Saal. Magda en Joop gaan er van boord en wij blijven een extra dag liggen voor de wekelijkse schoonmaak- en watertankbeurt. Het is nog steeds zeer warm, tot 32 graden met de laatste 2 avonden zware onweersbuien. Het is echt zo ver: KAAT IS OP DE DONAU!

Varen op de Donau is anders dan op de Rijn: het is er veel smaller en minder druk. Er varen veel Hongaarse, Bulgaarse en Roemeense schepen, die op de Rijn nauwelijks aanwezig zijn. Maar ook hier veel Nederlandse schepen. Jachten varen hier nauwelijks.

Zondag 22-7 varen we naar Regensburg en bekijken uitgebreid deze prachtige stad. Daarna via Straubing en Deggendorf naar Passau. Met stroom mee gaat het hard en vaar je opeens heel snel van de ene naar de andere mooie stad.

In Passau blijven we een extra dag liggen in een jachthaven 6 km voor de stad. We fietsen er naar toe en genieten van al weer een mooie stad. Het orgelconcert in de dom is bijzonder indrukwekkend. Daarna vinden we een terrasje in de schaduw en hebben er een heerlijke rustige lunch zonder veel toeristen. Dat is niet zo evident, want toeristen overspoelen de stad, vooral Amerikanen die met hotelschepen over de Donau varen. 's-Nachts varen ze en overdag worden de mooie steden bekeken.

Daarna fietsen we puffend terug, doen boodschappen bij een supermarkt in Heining (het dorp waar we liggen) en zwoegen terug naar Kaat. Daarna kleren uit en genieten van het mooie weer op het achterdek. Schaduw door de bomen op de oever maakt de temperatuur heerlijk, in de zon is het veel te warm.

Van vrijdag 27 juli tot zaterdag 4 augustus varen we van Passau naar Bratislava, door 3 Donaulanden Duitsland, Oostenrijk en Slowakije. We maken stops in Schlgen, Linz, Grein, Melk, Krems, Muckendorf en Wenen.

De Donau is een overweldigende combinatie van techniek, natuur en architektuur. De 12 sluizen tussen Passau en Budapest zijn gigantisch: steeds 2 sluizen van 270 x 24 m. Er passen de grootst mogelijk duw combinaties in en die zijn er hier veel uit Roemeni, Bulgarije, Ukrane, Hongarije, Oostenrijk, Duitsland en nog een enkele uit Nederland en Belgi. Je gaat er tot 20 meter naar beneden (of omhoog op de terugweg). Om de bevaarbaarheid verder te verbeteren zouden eigenlijk verdere kanalisatie werkzaamheden en nog 4 sluizen nodig zijn, maar een coalitie van de katholieke kerk en de groenen houden dit tot nu toe tegen.
De natuur is er prachtig met een enorme afwisseling van bergketens, vlakte's en bossen.
De architektuur is op dit stuk schitterend. Wat een enorm rijk land is dit geweest. Kerken, kloosters en burchten, het is allemaal even mooi. Het meeste indruk maakt de abdij van Melk. Als je in de sluis Melk 15 meter naar beneden bent gegaan en de sluisdeuren gaan open, krijg je een indrukwekkend beeld op de abdij. We besteden een halve dag aan een bezoek van de abdij.

En tussen al dit geweld varen wij met Kaat; of liever, racen wij, want er is in dit stuk Donau veel stroom, tot 10 km/uur in sommige stukken. Op de terugweg krijgen we heel veel tijd om van dit uitzicht te genieten. We genieten hier ook van veel gezellige opstappers: Leonard en Verena komen een avond naar Linz; Jochen en Micheline varen mee van Linz naar Grein en Rolph en Jacobien van Linz naar Bratislava.

We hebben enorm genoten van de Oostenrijkse gastvrijheid. Overal werden we even vriendelijk en behulpzaam ontvangen. De "Freunde historischer Schiffen" hebben ons enorm geholpen met het vinden van ligplaatsen en hebben ons op een aantal plaatsen veel informatie meegegeven. Ook op de terugtocht gaan ze dit weer doen. Bovendien zijn we uitgenodigd voor de havenfeesten van de Museumshafen Korneuburg, waar we ook aanwezig zullen zijn als de stroom niet al te hard tegen zit.

We sjouwen 2 lange en vermoeiende dagen door Wenen. Gelukkig werkt het weer goed mee. Het was droog, bewolkt en tot 24 graden. Gisteren, zaterdag 4 augustus voeren we van Wenen naar Bratislava en werden hartelijk ontvangen in Milan's Treff, een gezellige en rommelige combinatie van restaurant en jachthaven. Voor een schip als Kaat is er absoluut geen plaats, maar er wordt zo geimproviseerd en andere schepen verhaald dat we er toch kunnen liggen, zij het uitstekend tot ver over het midden van de haven. Er is een strijd op leven en dood met de tegenoverliggende concurrent Dodo. De eigenares van Dodo doet haar uiterste best ons er gillend van te overtuigen dat we bij hen echt beter liggen. Wij laten ons niet verwarren want we hadden bij Milan gereserveerd, maar het Belgische schip Marone laat zich inderdaad overtuigen. Natuurlijk franstaligen, die geen woord Duits spreken.
Milan regelt alles. We krijgen water, stroom en bier. Zij regelen een taxi naar de stad en brengen Rolph en Jacobien naar het station als blijkt dat er op dat moment geen taxi te krijgen is. En tot slot gaan we er straks eten. Deze plaats is een echte must als je op de Donau vaart. In hun gastenboek lezen we van de vele Donaureizigers die hier al kwamen.

Gisteren brachten we ook een bezoek van een halve dag aan Bratislava: een vriendelijke kleinschalige stad met een mooie Altstadt. We aten er in restaurant Kogo, ons aangeraden door Joop en Magda, die hier vorige week waren. Het was er heerlijk.

Nadat Rolph en Jacobien in Bratislava van boord zijn gegaan, varen wij met z'n 2-en verder het avontuur tegemoet. We willen in 2 dagen in Budapest zijn. De eerste dag varen we naar de laatste Slowaakse haven Komarno. Volgende dag uitklaren bij de grenspolitie Slowakije probleemloos. Inklaren bij de Hongaarse grenspolitie gaat iets langer duren: ze willen mijn zeebrief (eigendomsbewijs van het schip) zien en deze blijkt verlopen. Dit is naturrlijk ongelooflijk dom; net zoiets als met een verlopen paspport gaan reizen. Het duurt 3 uur en veel gepraat om de situatie op te lossen. Er komt een hoge ambtenaar speciaal uit Budapest over. Iedereen is uiterst vriendelijk en weet niet goed wat te doen. Uiteindelijk krijgen we een voorlopige toestemming om naar Budapest te mogen varen. Daar moet ik me weer bij de politie melden en danzal ik een vergunning krijgen om terug te varen. Reuze gedoe, maar in ieder geval kunnen we naar Budapest. Als je in zo'n kale politiekamer, die nog uit de communistische tijd stamt, zit te wachten komen allerlei nachtmerrie's op waarvan 1 week in de gevangenis de geringste is.

We varen dus verder naar Budapest door een prachtig gebied en langs verschillende mooie steden, waarvan Esztergom de mooiste is. We hebben geen tijd om dit alles verder te bekijken. Dinsdag 7-8 om 19 uur leggen we aan in de Wiking Jacht Club in Budapest. Het kost moeite om aan te leggen want het water is erg laag, maar na 2 pogingen liggen we prima. In de komende dagen zakt het water nog een halve meter. Wij komen behoorlijk droog te liggen. Gelukkig stijgt het water daarna weer een meter en als we een week later weg varen hebben we geen problemen.

Kaat in Budapest: het doel van deze reis is bereikt!! Woensdag 8-8 verken ik Budapest per fiets en ga naar het politiekantoor voor de vaarvergunning. 's-Middags komt Jaap van Zweden op bezoek. Hij moet voor zaken in Budapest zijn en combineert dat met een bezoek aan Kaat. Als zijn opa, Simon Wagemaker, de eerste eigenaar van Kaat, dat had geweten, zou hij zonder twijfel verbijsterd zijn geweest.

Donderdag gaan we eerst op de fiets boodschappen doen. Dat is een heel avontuur, want de grote Auchan supermarkt is een eind weg en voor zo ver er al fietspaden zijn, zijn die afgesloten door de politie vanwege het grote Sziget popfestival op het zelfde eiland als waar de Wiking Marina is. Op de terugreis hebben we nog een extra handicapje omdat de achterband van mijn fiets lek is. In de middag komen Marie Claire en Guido Schruers een paar dagen aan boord. Met hen hebben we 4 mooie dagen in Budapest. We zien veel van de stad en genieten van het mooie weer en alle aangename zaken die een grote stad biedt. Tussendoor regelen we ook de practische zaken zoals bier en wijn en andere inkopen. Onze buren (Hans en Kala van de Belinga uit Emden) wijzen ons op Culinaris, een delikatessen winkel die aan boord bezorgt. Ik bestel een behoorlijke voorraad bij hen en ze bezorgen alles, inklusief het bier dat ik met hulp van 2 van hun personeelsleden bij de naburige Plus supermarkt inkocht. Nog geen uur later wordt alles aan boord bezorgd. Wat een service!!

Joost en Titia Oyevaar zijn ter gelegenheid van Kaat's bezoek aan Budapest een paar dagen in de stad. Ze komen vrijdagavond even langs en zaterdag dineren we met z'n 6-en in een mooi restaurant; geregeld door Joost, dus is het prima! Daarvoor hadden we een borrel aan boord van Kaat waar we ook de bemanning van de Belinga (Hans en Kala) en van de Marone, die intussen ook gearriveerd waren (Jean-Marie en Kali) uitnodigden. Met 10 mensen was het een hele party. We hadden geluk: een uur ervoor was er een vreselijk onweer. Tijdens de party weer schitterend en warm weer.

Nog een enkel woord over de haven waar we liggen in Budapest: de Wiking Marina. Er is 1 drinkwaterkraan; de spannig van de elekriciteit is 190 V en daalt naar 160, zodra je een middelmatige verbruiker aanzet; er is geen UMTS ontvangst en ook geen Wifi hotspot. De beheerder spreekt weliswaar goed Engels en is redelijk behulpzaam, maar van schepen heeft hij geen verstand en is er niet in geinteresseerd; we zien hem geen enkele keer bij ons schip. Daar staat tegenover dat het tarief huizenhoog is. Het hoogste dat ik ooit voor Kaat betaalde. Maar ja een alternatief is er niet als je met je boot naar Budapest wilt.