2008 Tour Med - Etappe 1

Tholen - Parijs

Dinsdag 25 maart staan we vroeg op. Kaat ligt onder de sneeuw, dus we hebben een mooie witte start van de Tour Med. Door de sneeuw staat er in Nederland 900 km file. Daar worden we nog een beetje slachtoffer van, want Eric van Dommelen staat in zo'n file en brengt de laatste spullen een beetje te laat aan boord.

De Tour Med begint met sneeuw

Ook de Kreekraksluis zit een beetje tegen zodat we vrij hard door de Antwerpse haven varen om op tijd te zijn voor de draai van de Londen brug om 15 uur.

Volgens plan liggen we om 16 uur in het Willemdok. 5 oud GE collega's en hun partners komen een borrel halen en daarna gaan we in de stad eten.

Woensdag verlaten we de Antwerpse haven door een overvolle Royersluis. Met een beetje stroom mee varen we de Schelde op tot Dendermonde. De volgende ochtend met harde stroom mee verder naar Gent, waar we midden in de stad afmeren. Lauraine Verlenden met haar zonen Patrick en Godfried en schoondochter Linda komen ons afhalen voor een heerlijke lunch in de stad. Daarna komen ze nog even Kaat bekijken.

Vrijdag is het zulk somber en regenachtig weer dat we besluiten niet te gaan varen. 's-Avonds gaan we met Paul en Lieve van Holle uit eten.

We worden beloond, want zaterdag is het prachtig weer. We varen de schilderachtig kronkelende rivier de Leie.

De kronkelende Leie

We doen over de 25 km bijna 4 uur en genieten van al het moois. De brug van Astene gaat stipt voor ons open omdat we er een uurtje van te voren over hebben gebeld. Eigenlijk moesten we van Frits hier overnachten op de plaats voor historische schepen, maar door onze rustdag van gisteren zouden we dan in het weekend een dag stil komen te liggen bij een Belgische sluis, die niet op zondag wordt bediend. We varen dus nog 4 sluizen en 50 km verder en overnachten direct na de laatste Belgische sluis in Comines. Dit is een klein stukje Wallonië, als een enclave in Vlaanderen.

Zondag hebben we een zeer rustige start van de dag gemaakt en zijn pas om 12 uur gaan varen. Het is ook maar 20 km en 2 sluizen voor we in Lille aanleggen. Voor de oude sluis, op de plaats die ik een maand geleden had bekeken. We zijn nu echt op stap en in Frankrijk.

Na Lille varen we naar Douai aan de Scarpe. Geen aantrekkelijk stadje. Daarna een stukje Schelde (Escaut in Wallonië en Frankrijk) naar Cambrai. Hier zijn de bruggen echt laag en we halen de laatste vaste dingen van het dak van het stuurhuis af. Vanaf nu moet overdag de schoorsteen er af en dus de cv uit. Dat betekent dat het overdag in het schip behoorlijk fris wordt, want warm is het nog niet. Gelukkig kunnen we het stuurhuis apart verwarmen met een kacheltje.

Na Cambrai begint het Canal de St Quentin. Het oudste stuk van dit kanaal is van 1738; de rest is aangelegd in de tijd van Napoleon en door hem persoonlijk in 1810 geopend. Een prachtig, 90 km lang kanaal met 35 sluizen. Wat ik nooit verwacht had is dat er hier nog vrij veel beoepsvaart is. Allemaal spitsen die door de "Freycinet" sluizen kunnen. Freycinet was een minister van transport rond 1880 en hij heeft de totale Franse infrastructuur gemoderniseerd. Veel nieuwe kanalen en allemaal met de sluisafmeting 40 x 5.1 m Nog altijd is dit de standaard maat voor het grote merendeel van de Franse kanalen. Heel langzaam komen er ook wat kanalen voor grotere schepen tot 90 m. En onlangs werd de aanbesteding gedaan voor het kanaal van België naar Parijs voor het nieuwe Canal du Nord met de afmetingen 180 x 12m, een standaardmaat die in België, Nederland en Duitsland al lang bestaat. Duitsland plande en realiseerde deze maat zelfs al voor zijn hoofd-kanalen vanaf 1880!!

In het Canal de St Quentin zijn 2 tunnels, 1 van 5.6 km lang waar je met een electrisch aangedreven sleepboot doorheen wordt getrokken en 1 van 1 km lang waar je op eigen kracht door mag varen. Beide tunnels hebben nog dezelfde afmetingen als in 1810: erg smal en laag dus voor hedendaagse begrippen. We bereiden ons dan ook erg goed voor gedurende bijna 1 dag. We halen het frame van de zonnetent weg (die is voorlopig toch nog niet nodig) en installeren 2 uithouders aan stuurboord. Dikke planken die als doel hebben ons tenminste 50 cm van de tunnelwand te houden. De tunnel heeft namelijk slechts aan één kant een jaagpad waardoor het stuurhuis daar nooit de tunnel kan raken. Maar aan de andere kant weten we niet precies of het stuurhuis niet de tunnel raakt als we tegen de wand komen. Ook monteren we voorop een grote 500W bouwlamp.

's-Middags rond 5 uur komt de sleper voor de eerste tunnel met 1 spits achter zich van de andere kant en direct daarna wordt de sleep voor onze kant voorbereid: 1 spits, daarachter wij en dan nog een kleine motorboot. Het gaat snel van start en onmiddellijk wordt duidelijk dat we zonder de 2 uithouders ernstige schade aan het stuurhuis zouden hebben opgelopen.

De ingang van de eerste tunnel

De achterste uithouder

Om onduidelijke reden wil Kaat voortdurend naar de rechterkant van de tunnel en we schrapen over een paar honderd meter met de 2 uithouders langs de tunnelwand. De bovenkant van het stuurhuis blijft daardoor zo'n 15 cm vrij van de tunnel, maar zonder de uithouders had de zaak er anders uitgezien. Laat staan wat er met het frame van de zonnetent zou zijn gebeurd als we dat hadden laten staan. Op aanwijzing van de bemanning van de sleepboot lukt het om Kaat naar de andere kant te krijgen en verder gaat het allemaal probleemloos. Zo nu en dan schrapen we met de achterste uithouder langs de tunnelwand en achteraf is die dan ook helemaal afgesleten.

Na bijna 2 uur komen we uit de eerste tunnel en nog een uurtje later gaan we op eigen kracht door de tweede tunnel. Dat ging zonder enig probleem, vooral ook door de aangebrachte lamp voorop.

De tweede tunnel op eigen kracht

We leggen snel aan en zijn moe na alle stress. En erg tevreden dat de voorbereidingen zo goed hebben gewerkt.

Na de tunnel zijn we in het Somme dal en overnachten in St Quentin in een schandelijk dure haven waar we ook nog onder het cement komen van een cementfabriek aan de overkant. De dag erna in Chauny, het dal van de Oise, daarentegen in een uiterst vriendelijke en erg goedkope haven.

Vandaag, zondag 6 april, voeren we door het Canal lateral à l'Oise met zeer wisselvallig weer. Prachtige opklaringen laten ons genieten van het prachtige landschap.

Oise landschap

Even later waren er schitterende dreigende luchten en nog weer wat later sneeuw- en hagelbuien.

En dan opeens varen we in de Oise, een snelstromende rivier met veel meer en grotere schepen. Erg opletten dus. Na de kleine kanaaltjes met veel sluisjes waar we net in passen en die automatisch en razendsnel gaan (tussen de 5 en 10 minuten), nu grote sluizen die langer duren. Tot nu toe deden we 53 sluizen.

Nu liggen we in Compiègne aan de Oise aan een kade naast een kermis die ze net beginnen af te breken. Overmorgen op de Seine en vrijdag in Parijs.

Van Compiègne zien we vrijwel niets omdat het akelig koud en triest weer is.

We varen verder naar Beaumont sur Oise. Daar constateren we midden in de nacht dat de cv niet meer werkt. Niet fijn want het vriest zo wat. De thermometer wijst 1 grC aan. Eerste ingreep in de carburateurs van de cv helpen niet. Gelukkig is het toch weer een beetje warm aan boord omdat de kleine kachel in de kajuit goed werkt en met de generator aan, de 2 electrische kacheltjes aan kunnen.

We gaan eerst maar een stuk varen. De laatste 30 km van de Oise met nog 2 sluizen. Alles gaat supersnel omdat we samen met een peniche varen.

Om 14 uur varen we van de Oise de Seine op en leggen snel daarna aan in Conflans St Honorine, DÉ binnenvaarthaven van Frankrijk met een museum van de binnenvaart wat we morgen willen bekijken.

Eerst nog "even" 5 uur aan de cv werken om het probleem echt op te lossen.

Reparatie van de cv

Door de branderpotten en de schoorsteen schoon te maken lukt het de zaak weer aan de praat te krijgen. ALS EEN ZONNETJE!! Overal weer lekker warm.

Ik moet een uur onder de douche en mijn overall in de wasmachine. En het wordt een laat en heerlijk diner.

In Conflans St Honorine blijven we een dag extra liggen om het Musée de la Batellerie uitgebreid te bekijken. Ook genieten we van de vele schepen die hier liggen en het oneindig aantal peniches dat hier als woonboot ligt, met heel veel gepensioneerde schippers.

Van Conflans naar Asnières, een van de vele voorsteden van Parijs. We liggen daar voor weinig geld in een prachtige haven, die deels voor jachten, deels voor woonboten en deels voor kantoorschepen is bestemd. De van Gogh haven!

En dan varen we vrijdag 11 april met absoluut prachtig weer Parijs binnen.Langs alle monumenten en de Eiffeltoren als eerste.

KAAT IN PARIJS

We hebben alle tijd om de vele mooie gebouwen te bekijken want er staat een enorme stroom, waar we slechts heel langzaam tegenop komen.Onder de bruggen moeten we de motor hard zetten om niet stil te komen liggen. Later horen we dat er de afgelopen week erg hoog water was op de Seine en dat het nu snel aan het dalen is. Voor de invaart naar de sluis voor Port Arsenal moeten we even op de Seine wachten en dan worden we naar binnen geschut. Door het hoge water zijn er erg veel schepen blijven liggen en is de haven vrijwel vol. We krijgen daarom een voorlopige plaats. We gaan onmiddellijk een eerste verkenning doen van de buurt waar we liggen en hebben een lekker diner om te beginnen.

Joost en Titia zijn een uurtje aan boord. Ze zijn op de terugweg naar Nederland

Gedurende een week zijn we echte toeristen en lopen ons de benen uit het lijf door Parijs. Ruth en Henk zijn 3 dagen bij ons en met hen varen we van de Port Arsenal door het Canal St Martin.

CANAL ST MARTIN ONDER DE BASTILLE DOOR

Een prachtig kanaal, ontworpen in de Napoleon tijd en gereed gekomen in 1826, met 2 doelstellingen: de watervoorziening van Parijs en snel troepen overal in Parijs kunnen brengen in geval van oproer. De 2e doelstelling lijkt nu merkwaardig, maar was niet zo vreemd in een rumoerige tijd.

Het kanaal is 5 km lang en bevat een 1 km lange tunnel onder de Place de la Bastille en 8 sluizen.

MET RUTH EN HENK GENIETEN VAN CANAL ST MARTIN

Het gaat door een prachtig stuk van Parijs en de omstanders en wij genieten er ongeveer even veel van. Één keer horen we "merci pour le spectacle".

Het kanaal eindigt in het Bassin de la Villette. Van daar kan je door het Canal St Denis weer terug in de Seine komen. We doen dat niet, maar blijven een paar uur liggen in het Bassin de la Villette en hebben er een heerlijke lunch in Restaurant "la Criée". Het is vandaag voor het eerst open en we worden er door heel veel erg vriendelijke mensen met champagne ontvangen.

LUNCH IN BASSIN LA VILLETTE

Daarna varen we dezelfde weg terug naar Port Arsenal en om 17 uur liggen we weer op onze ligplaats. Verzadigd door champagne, wijn en een schitterend tochtje.

We hebben de afgelopen week bijzonder koud weer gehad. De cv is nog steeds vrijwel continu aan. Soms zonnig, maar ook veel regen en zelfs hagel. Met name een uur in de rij staan voor le Grand Palais in regen en hagel was geen feest. Gelukkig was het zonnig toen we door het Canal St Martin voeren.

Dit is het einde van de eerste etappe van Tholen naar Parijs. We deden er iets minder uren over dan gepland. Het waren 627 km en 67 sluizen.

1e ETAPPE VAN THOLEN NAAR PARIJS