2008 Tour Med - Etappe 2

Parijs – Sète

Na een week in schitterend Parijs, varen we vrijdag 18 april weer de Seine op en gaan verder stroom op. Dat gaat langzaam want omdat het nog steeds vrij veel regent is er veel stroom. We maken stops in Melun en Samois, een prachtig stadje op de heuvels langs de Seine.

Na 2 dagen varen we de Loing, een zijrivier van de Seine, die na een km overgaat in het Canal du Loing. Nu zijn we niet meer in groot scheepvaart water met enorme sluizen, maar terug in een piepklein kanaal met kleine "Freycinet" sluizen. Dit kanaal is gemaakt in de 18e eeuw als verbetering van de in 1640 ontstane verbinding tussen de Loire en de Seine.

In het Noorden van Frankrijk zijn de meeste sluizen geautomatiseerd. Hier worden de meeste sluizen nog bediend door een sluiswachter, die woont in een oud sluiswachtershuis. De tuinen zijn vaak zeer goed verzorgd met veel bloemen. We voelen ons nu echt diep in Frankrijk

MERCI À TOUS LES ÉCLUSIERS!

DE LOING EN HET CANAL DU LOING

Ook hier zijn we weer enorm onder de indruk van de goede organisatie van de VNF, die de Franse vaarwegen beheert. De sluizen worden stipt op tijd en razendsnel bediend; zelden duurt een schutting langer dan 8 minuten.. Als er een probleem met een sluis is komt er iemand binnen 5-10 minuten ter plaatse om het op te lossen.

In Nemours (waarvandaan ooit meneer Dupont Denemours naar de VS emigreerde en daar het gelijknamige bedrijf oprichtte) constateer ik een ernstig lek in de hydrophoor waardoor water over de vloer van de machinekamer stroomt. De hydrophoor is de combinatie van pomp, expansievat en drukschakelaar, die het drinkwatersysteem onder een constante druk houdt. De manometer blijkt kapot te zijn en gelukkig is het vrij gemakkelijk te herstellen. Dit was goed voor weer 2 uur knutselwerk.

REPARATIE VAN DE HYDROPHOOR

In de daarop volgende dagen varen we regelmatig samen met een boot met een echtbaar uit Gibraltar. Samen in de sluizen gaat net.
Dinsdag 22 april varen we het Canal de Briare in. Dit is het oudste kanaal van de wereld, althans volgens de Fransen. Bedacht in 1604 in de tijd van Henri IV en afgemaakt in 1640. Het is de verbinding tussen de Loire en de Loing (en dus de Seine) en het gaat over een waterscheiding van 166 m hoog. Het is gewoon niet te geloven dat dit gemaakt is in de eerste helft van de 17e eeuw! Er zaten 2 sluizentrappen in, 1 van 4 en 1 van 7 sluizen. Pas in 1880 werden die vervangen in het kader van de toenmalige modernisering van Freycinet. De oude sluizentrappen liggen er nog net zo bij en zijn heel interessant om te bekijken. Eigenlijk zijn ze niet zo heel veel kleiner dan de huidige Freycinet sluizen: 27 x 4.8m.

SCHEIDING VAN DE SEINE EN DE LOIRE

Op één van de eerste mooie dagen varen we in de schitterende ijle voorjaarszon door dit prachtige kanaal. Één van de mooiste kanalen waar we waren.

PRACHTIGE OCHTEND IN HET CANAL DE BRIARE

In Rogny gaan we uit eten samen met de Engelsen uit Gibraltar in een reataurant in Bleneau. Het is 6 km weg van Rogny en de havenmeester brengt en haalt ons. Service van de haven voor een heel laag havengeld. We hebben een dolle avond en eten heerlijk.

Donderdag 24 april varen we naar Briare waar we een dag extra blijven liggen voor de Pont Canal. Dit is een 660 m lang aquaduct over de Loire, gemaakt in 1894 door Eiffel, dezelfde van de Parijse Eiffeltoren.

Het is sinds 2 dagen prachtig voorjaarsweer en Geeske zit op het voordek in het zonnetje met een glaasje wijn. Als ik klaar ben met dit verhaal ga ik daar ook zitten.

Zaterdag 26 april vertrekken we uit Briare en varen direct over de Pont Canal. Geeske blijft even achter om een foto te maken en ik zal op haar wachten op de brug. Maar dat pakt even anders uit, want er komt een tegenligger die op ons moet wachten. Daardoor kan ik niet stil gaan liggen en moet Geeske te voet de brug over. Aan de andere kant komt ze met enige moeite weer aan boord.

DE PONT CANAL OVER DE LOIRE

Na de Pont Canal begint het Canal lateral à la Loire. Heel andere omgeving. Het wijdse Loire dal is prachtig, maar het kanaal heeft veel erg lange rechte stukken.

In 2 dagen varen we naar St Thibault vlakbij en met uitzicht op Sancerre. Hier laten we Kaat een week liggen.

Na een week vol feesten en partijen in België en Nederland komen we vrijdag 9 mei weer aan boord. We moeten eerst een dag uitrusten en daarna willen we nog wat van de omgeving zien. Dus besluiten we onze huurauto tot na het Pinksterweekend te houden. En omdat het intussen heerlijk warm en zonnig weer is geworden, is de eerste actie op zaterdag de zonnetent opzetten. Dat is puur genieten. Ook over het bovendek maken we een zonnetent.

UITZICHT OP SANCERRE

We gaan uitgebreid naar Sancerre waar we met de neus in de boter vallen omdat er een wijnbeurs is. De opzet is zo iets als de Lions wijnverkoop. Je koopt een glas en je kan overal proeven. Een aardig idee: voor een klein bedrag kan je je naam in het glas laten graveren.

We bezoeken ook Pouilly, maar dat is een totaal oninteressant dorp. Aanzienlijk minder dan de kwaliteit van de wijn die er vandaan komt.

Dinsdag 13 mei breng ik de huurauto terug en we gaan weer varen. In een week varen we de rest van het Canal lateral à la Loire. 160 km en 33 sluizen.

We bezoeken de prachtige middeleeuwse steden la Charité, Nevers en Decize.

We kruisen de rivier de Allier waar die in de Loire uitmondt via een Pont Canal van 300m. Niet zo indrukwekkend als in Briare

Klik hier om die nog eens te zien

maar toch ook heel aardig.

PONT CANAL OVER DE ALLIER

Het weer is nogal variabel. Na een paar heerlijk warme dagen werd het regen- en onweerachtig. 's-Nachts en in de morgen koud en in de loop van de dag wordt het weer redelijk zonnig en warm.

Met de Franse taal gaat het heel geleidelijk beter. Wat reuze hielp was het probleem dat we hadden met de SFR over de automatische betaling van het mobiele internet-contract. Ik moest daarover verschillende telefoongesprekken voeren in het Frans. Het probleem lijkt nu opgelost.

Wat ook helpt zijn de vele gesprekken met de sluiswachters. De een is wat toeschietelijker dan de ander, maar als je ze helpt met het bedienen van de sluisdeuren willen ze allemaal wel wat vertellen.

GESPREK MET EEN SLUISWACHTER

Zondag 18 mei zijn we in Digoin en de dag daarna in Paray-le-Monial waar Rolph en Jacobien aan boord komen. Vandaar varen we in 5 dagen door het Canal du Centre. Dit kanaal is gemaakt van 1783 tot 1793 en verbindt het Loire gebied met het Saône/Rhône gebied. Het gaat over een waterscheiding heen van 300m boven zeeniveau. Voor die tijd een ongehoord staaltje van technisch kunnen.

CANAL DU CENTRE

Na het hoogste punt gaan de heuvels vrij steil naar beneden. Daardoor gaan we in een 6-tal sluizen van ieder 5m verval naar beneden. Met prachtige uitzichten. We bezoeken daar ook het Museum van het kanaal waar we alles horen over de geschiedenis en oa de originele maquette zien die de bouwer in 1780 heeft gemaakt om zijn opdrachtgevers te overtuigen dat zijn idee zou werken

WATERSCHEIDING OP 300M

Daarna hebben we nog alleen maar sluizen naar beneden tot we aan de Middellansdse Zee zijn. We maken nog een stop in Santenay, waar we natuurlijk wat wijn kopen en Zaterdag 24 mei komen we op de Saône. Een andere wijdsere wereld met nog maar enkele sluizen, die hier de grote Europa maat van 180 x 12 meter hebben. De bruggen zijn hier ook een stuk hoger dan op de kanalen. Rolph en ik zetten daarom de antennebeugel weer overeind. Daardoor is er op het achterdek meer ruimte en ook werken de marifoons en radar nu weer. Prettig straks op de druk bevaren Rhône. De masten blijven nog naar beneden tot Sète. Na Chalon varen we naar Tournus, waar Meinard en Freke de Vos ons komen bezoeken. Vrienden van Rolph en Jacobien, die in Frankrijk zijn gaan wonen. We hebben een prachtige avond met hen en ze leren ons veel over dit deel van Frankrijk.

MEINARD EN FREKE DE VOS BEZOEKEN ONS IN TOURNUS

De volgende ochtend halen Rolph en ik een paar baguettes voor het ontbijt. Dat is mijn dagelijkse taak, maar samen met Rolph is dat veel gezelliger.

DAGELIJKS BEZOEK AAN DE BAKKER

Na Tournus varen we naar Macon en dan in 1 dag naar Lyon. We vinden er een prachtige ligplaats aan een kade van de Saône, met uitzicht op de basiliek van de Notre Dame de Fourvières. Samen met Rolph en Jacobien bekijken we uitgebreid de stad. Een schitterende stad, waar je eigenlijk meestal alleen maar langs rijdt. We ontmoeten er ook Ab en Corry Drenth, die later een borrel aan boord komen halen.

MOOIE LIGPLAATS IN LYON

Ook doen Rolph en ik nog een paar klussen. We hebben trouwens de afgelopen 10 dagen erg veel geklust. Belangrijkste zaken waren de preventieve vervanging van de hydrophoor en van de dieselleiding tussen de tanks. Ook knipt Jacobien mijn haar.

BIJ DE KAPPER

Vrijdag 30 mei zijn Rolph en Jacobien vertrokken naar Kleve. Wij hebben een drukke dag met veel was- en schoonmaakwerk. Het weer blijft matig en wisselvallig. Vaak dagen met zon en lekker warm, maar soms ook erg veel regen. Zoals vandaag. Tot 15 uur was het heerlijk weer, maar daarna een enorme onweersbui met hoosregen, die Geeske in de stad overviel. Ze regende doornat. De zonnetent heeft zeker even vaak dienst gedaan als regentent. Dat is een onverwacht bijkomstig voordeel: als het regent en toch lekker warm is kan je droog zitten onder de tent.

Zaterdag 31 mei vertrekken we na de watertank te hebben gevuld. Na nog een half uur Saône komen we op de Rhône in een andere wereld. Deze mooie en veel bredere rivier is in de jaren 1960-80 met 13 stuwen en sluizen gekanaliseerd. In de gekanaliseerde stukken vaar je door onaantrekkelijke kanalen. De sluizen zijn enorm met een verval dat varieert tussen 7 en 23 meter. Omdat er in alle sluizen drijvende bolders zijn, verlopen alle schuttingen probleemloos en gemakkelijk. Bovendien zijn ook hier alle sluiswachters even vriendelijk. Officieel hoeven ze jachten niet te schutten als ze alleen zijn zonder beroepsvaart; pas als er 3 jachten zijn. Maar daar hebben we niets van gemerkt. We werden vrijwel altijd onmiddellijk geschut, ook als we alleen waren. We varen langs prachtige wijngebieden zoals Condrieu en Hermitage. Overal kopen we een beetje lokale wijn. We maken stops in Condrieu, Valence en Viviers, waar we naast een werkschip kunnen liggen.

VIVIERS

Dinsdag 3 juni begint met mist en daarna wordt het een mooie dag. We varen naar Avignon en het is een hele belevenis om langs "DE" pont van Avignon te varen.

DE PONT VAN AVIGNON

We hebben er een prachtige ligplaats waar we 2 dagen blijven liggen en de stad uitgebreid bekijken. Zoals altijd is het weer wisselvallig, van warm en windstil tot zwaar onweer met veel regen, tot mooi weer maar een loeiharde wind. Het bekijken van de mooie dingen in Avignon verliep wat winderig.

TOERIST IN AVIGNON

Het heeft zo veel geregend de laatste tijd dat de waterstand van de Rhône erg hoog is en dat er een enorme stroom staat. Voor ons is dat nu wel prettig want bij heel laag toerental varen we al 18 km/uur. Maar op de terugweg hopen we iets minder stroom te hebben. Ook komt er met de rivier een enorme hoeveelheid modder en troep mee, tot complete boomstammen. Het is zaak goed uit te kijken en de bomen te omzeilen. De waterstand bereikt hier en daar op de Rhône de PHEN (plus haute eau navigable) en dus zijn er zo nu en dan stremmingen. Wij hebben geluk: als we willen varen kan het overal.

In Avignon ontmoeten we een leuk stel Nieuw Zeelanders van nederlandse afkomst. Ze hebben een zg Amsterdammertje van 15 m lang. We doen veel samen met hen tot in Sète een paar dagen later als zij het Canal du Midi ingaan. Van Avignon varen we naar Arles. Eigenlijk is daar voor ons soort schip geen ligplaats, maar een restaurant-peniche biedt uitkomst. We mogen er langszij liggen en hebben er ook nog een heerlijk diner. We hebben er vast voor de terugweg gereserveerd als we met Co en Marianne en met Joop en Magda varen.

LANGSZIJ EEN RESTAURANT PENICHE

Na Arles varen we een klein stukje Petit Rhône en daarna het Canal du Rhône à Sète We overnachten er in Aigues-Mortes, nog maar 6 km van de Middellandse Zee. We liggen naast een ommuurde stad uit de 13e eeuw.

AIGUES-MORTES

En dan komt het laatste stukje kanaal naar Sète. Als we daar voor een tegenligger net iets te veel uitwijken lopen we 2 keer erg hard vast. We maken geen water en de schade zien we wel als we de volgende keer op de werf liggen. Voor Sète varen we nog een klein stukje over het Etang de Thau. De wind is zo hard dat er behoorlijke golven staan. Kaat slingert zo waar en krijgt water over; zout water, daar had ik even niet op gerekend. De fietsen krijgen een zoutsproeitest. We vinden een prachtige ligplaats in Sète voor de spoorbrug bij de visserswijk Pointe Courtu. Het weekend van 8 en 9 juni is er het buurtfeest. Fantastisch veel muziek, optochten en steekspelwedstrijden op grote roeiboten. Het "jouter" bestaat al sinds 1666 en door de finale wedstrijden te winnen kan je er eeuwige roem mee vergaren. Zoiets als het EK, maar dan zonder al dat oranje-gedoe.

FEEST IN POINTE COURTU IN SÈTE

We liggen er nu al 5 dagen. 2 vermoeiende dag waren nodig om de masten overeind te zetten en het hele schip schoon te maken. Daarna nog 2 om de zeeweerberichten uit te zoeken en de stad te bekijken. En toen wilden we wel de Med op varen want het is al 3 dagen prachtig warm weer met weinig wind. Maar helaas is de zeekaartenwinkel dicht tot morgen (donderdag 12-6). Nu is het nog steeds prachtig warm weer, maar er is al onweer op komst en voor de komende dagen wordt NW 7 voorspeld. Dus we liggen nog wel even hier. Morgen gaan we waarschijnlijk het Etang opvaren en daar wat haventjes bekijken.

KAAT IS WEER ZEEWAARDIG MET DE MASTEN OMHOOG

De plaats waar we hier liggen is heel leuk. Allemaal kleine vissershuisje, waar nog voornamelijk vissers wonen. Heel veel sociale controle. Wij worden ook uitgebreid bekeken. Na een dag kwam de eerste nieuwsgierige "Pointu"een praatje maken en nu beginnen we hier al een beetje te horen. Hoewel we nog even niet verder op weg zijn de Med op, verklaren we dit het einde van de tweede etappe met weer heel veel nieuwe ervaringen en veel nieuwe wateren en vooral veel sluizen: 261 waren het er. Nu zijn we vol spanning wat de Med ons gaat brengen.

DE TWEEDE ETAPPE