2008 Tour Med - Etappe 4

Marseille – Tholen

Dinsdag 5 augustus vertrekken we vroeg uit Marseille en varen naar de Golf de Fos. Het is een onrustige trip door vrij veel wind en vooral veel deining.Maar na 4 uur liggen we rustig ten anker in de Golf de Fos. Dit is ons laatste stuk over de Med.

KAAT WEER IN BINNENVAART TOESTAND

Woensdag blijven we ten anker liggen in de Golf de Fos en in 4 uur hard werken gaan de masten naar beneden en wordt Kaat weer klaar gemaakt voor 2 maanden biinenvaart. Vandaag (donderdag 7 augustus) zijn we begonnen de Rhône op te varen. Niet veel stroom tegen; een andere wereld dan 2 maanden geleden. We liggen nu in Arles weer langszij het restaurant "La Peniche". Maar er liggen hier nu wel erg veel meer schepen.

Donderdag 8 augustus komen Joop en Magda voor een week aan boord. We bekijken de stad en gaan 's-avonds eten in de Peniche. Van Arles varen we naar Avignon waar we 2 dagen blijven liggen. We hebben er een mooie ligplaats onder het pauselijk paleis, dat uitgebreid wordt bekeken.

KAAT ONDER HET PAUSELIJK PALEIS IN AVIGNON

De tweede dag gaan we eten in een restaurant aan de overkant van de Rhône, met uitzicht op Kaat en op het pauselijk paleis.

DINER MET UITZICHT OP KAAT EN HET PAUSELIJK PALEIS

De volgende overnachting is in Roquemaure, dat 200 jaar geleden aan de oorsprong lag van de AOC Côtes de Rhône.

In Viviers vinden we geen plaats aan de kade en gaan we in de rivier ten anker. We wilden eerst ankeren vlak bij de kant , in de uitloop van een beek, maar vinden het toch beter midden op de rivier, net buiten het vaarwater. Dat is een gelukkige beslissing, want na een zeer zwaar onweer met een uur lang durende zware regen, komt er plotseling een enorme stroom uit de beek. Binnen een paar minuten is het een soort tsunami met golven van een halve meter hoog. Het water kleurt donkerbruin en complete boomstammen komen de beek afvliegen. Binnen de kortste keren is de hele rivier benedenstrooms van ons vol met bomen, stronken en takken. We "genieten" er van op het achterdek. En ook van de spectaculaire lucht na de bui.

SPECTACULAIR UITZICHT NA ZWAAR ONWEER

Van Viviers varen we naar Valence, waarvandaan Joop en Magda weer naar huis vertrekken.

Dezelfde dag komen Frits en Jelly uit Tholen. Zij zijn op de terugweg naar hun woonboot Boreas na een vacantie in de Alpen. We hebben een heel gezellige avond in Valence. De volgende ochtend vertrekken ze weer en gaan wij weer verder de Rhône op. Na nog een stop in Vienne, verlaten we de Rhône en gaan de Saône op. Onze eerste overnachting aan die rivier is iets ten Noorden van Lyon in Collonges. Er is een plaats aan de steiger vrij en er is ook nog een tafel vrij in het Restaurant van Paul Bocuse. Tja, dan moet je daar wel een hapje gaan eten! Het was een unieke ervaring.

DINER BIJ PAUL BOCUSE

Na tussenstops in Crêches en Tournus vinden we een mooie ligplaats in St Jean de Losne, een oud centrum van de binnenvaart op het kruispunt van Saône, Canal de Bourgogne en Canal du Rhône au Rhin. We blijven hier een extra dag liggen om Kaat en ons zelf voor te bereiden op de komst van Jolien, Margreeth en Eric op zondag. Daarna beginnen we aan het Canal du Rhône au Rhin, 235 km en 114 sluizen. Daarvoor heb ik alles dat uitsteekt boven het dak van het stuurhuis weggehaald. Nu zijn we weer 3.3 m hoog. Genoeg voor de kleine kanalen die 3.5 m hoog zijn.

LIGPLAATS IN DE HAVEN VAN ST JEAN DE LOSNE

In een week varen we door het Canal du Rhône au Rhin. Een prachtig kanaal waar de rivier de Doubs afwisselend met kanaalstukken zo nu en dan zorgt voor schitterende vergezichten, dan weer voor hele smalle, door bomen overgroeide kleine wereldjes. We varen langs watervallen waar reigers midden in staan. Op de achtergrond de bergen van de Vogezen aan de ene kant en van de Jura aan de andere kant, komen we steeds verder in de Alsace en veranderen de dorpen van Frans naar Duits, zowel van naam als van aanzicht. De 114 sluizen gaan in een razend tempo. Het record is 24 sluizen op 1 dag. De sluiswachters zijn overal weer even vriendelijk en punctueel.

Dit is absoluut het mooiste kanaal dat we tot nu toe hebben gevaren.

Eerst brengen 75 sluizen je naar een hoogte van 336 m, daarna brengen 39 sluizen je weer terug naar het niveau van de Rijn vlak bij Basel. Vanaf het hoogste punt is er eerst een sluizentrap van 12 sluizen naar beneden. Heel spectaculair.

MARGREETH, JOLIEN EN ERIC

SLUIS VÓÓR DOOR BOMEN OVERGROEID KANAAL

In Besancon klimmen Erik en Jolien naar de vesting boven de stad. Ze maken er een foto van Kaat beneden aan de steiger. De volgende dag gaan we door de 400 m lange tunnel onder de vesting door.

KAAT VANAF DE VESTING VAN BESANCON

SLUIS NAAST EEN WATERVAL

WIJDSE RIVIER DOUBS

BOCHTIG KANAAL

SLUIZENTRAP VAN 12 SLUIZEN

OVERNACHTING IN EGLINGEN

Het Canal du Rhône au Rhin werd in 1831 opgeleverd. Het heet ook wel het Canal Napoleon. Van 1880 tot 1921 werd het kanaal op de "nieuwe" Freycenet maat gebracht, wat het nu nog steeds is: 39 x 5.10 m

SLUIS "VERNIEUWD" IN 1886

Margreeth, Jolien en Eric stappen in Montbeliard weer van boord. We varen dan samen in 3 dagen naar Muhlouse. Daar komen Co en Marianne voor een paar dagen.

CO EN MARIANNE IN MUHLOUSE

Met hen varen we van Muhlouse via het Canal d'Alsace (het kanaal parallel aan de Rijn) naar het laatste stukje van het Canal du Rhône au Rhin. Vroeger liep dit kanaal van Muhlouse via Colmar door naar Stasbourg. Maar toen in 1920 de Rijn was gekanaliseerd, is het stukje oude kanaal van Muhlouse naar Strasbourg afgesloten.

CANAL DU RHÔNE AU RHIN, BRANCHE NORD

In Strasbourg blijven we bijna een week omdat we na een maand hard varen wel behoefte hebben aan even stilliggen. Co en Marianne gaan er weer van boord en Rolph en Jacobien komen nog een paar dagen meevaren.

TOERISTEN IN STRASBOURG

We zien veel van deze prachtige stad en met Rolph breng ik een bezoek aan het gebouw van de Europese Raad. Tot onze schande hadden we daar nog nooit van gehoord: de oudste Europese instelling met als leden alle 47 landen van Europa, behalve Witrusland. Opgericht in 1949 op initiatief van Churchill, nog voor de EKSG werd opgericht, de voorloper van de huidige Europese Unie.

Van Strasbourg varen we het laatste stuk Canal d'Alsace met de laatste 2 enorme sluizen met een verval van rond de 15 meter. Daarna komen we bij Iffezheim op een stuk Rijn waarvoor ik geen vaarbewijs heb. Dus heb ik een loods geregeld die we vorig jaar hebben leren kennen: Johnny de Wette. Als we 's-Ochtends om 7 uur uit Iffezheim willen vertrekken is het potdichte mist. Na een uur is het een beetje opgetrokken en gaan we wel varen, maar de mist is nog lang niet weg. Bij de grens met Frankrijk haalt Geeske, na bijna 5 maanden, de Franse vlag weg en vervangt hem voor de Duitse.

FRANSE VLAG GAAT NAAR BENEDEN IN DE MIST

Als de mist is opgetrokken gaat het met grote snelheid stroomaf. Terwijl Johnny vrijwel steeds aan het roer staat, zetten Rolph en ik de masten overeind. Kaat ziet er dan weer heel serieus uit. Bij Wiesbaden hebben we een beetje moeite om de gereserveerde ligplaats te bereiken door de lage waterstand. We raken een paar keer de grond. We gaan 's-avonds uit eten met Johnny en zijn vrouw Heidi bij een Chinees met een prima buffet-formule.

DINER MET JOHNNY EN HEIDI

Van Wiesbaden geldt mijn vaarbewijs weer en in hoog tempo varen we zonder loods verder. We leggen aan in Neuwied en Düsseldorf waar Rolph en Jacobien weer van boord gaan.

We maken nog een stop in Nijmegen en Willemstad en woensdag 17 september zijn we terug in Tholen. De havenmeester heeft onze plaats vrij gemaakt en we kunnen weer aan het landleven gaan wennen. Ik haal een auto uit Hasselt en donderdag verhuizen we ons hele hebben en houden naar Hasselt.

IN THOLEN MET ALLE GASTVLAGGEN

In bijna 6 maanden hebben we 4400 km afgelegd en 406 sluizen gedaan in 580 vaaruren. Het was een erg spectaculaire reis zonder noemenswaardige problemen.

HET EINDE VAN EEN SPECTACULAIRE REIS