2009 Rusland Toer - Etappe 2

Barth - St Petersburg

Zondag 10 mei rijden we met onze huurauto terug naar Barth. We hadden 2 weken met veel feesten en waren 5 dagen samen met onze kinderen en kleinkinderen.

Kaat ligt braaf te wachten. We nemen een extra dag om uit te rusten en het schip klaar te maken voor de Oostzee. Ook wordt een nieuwe dynamo gemonteerd, die ik meenam uit Hasselt.

Dinsdag nemen we afscheid van Sebastian Kunsch en vertrekken we in de loop van de dag. Via de Boddengewässer, stellig één van de mooiste vaarwaters van Europa, varen naar Vitte op Hiddensee.

Het is nu al wekenlang Oostenwind en het ziet er naar uit dat dat ook nog een tijdje zo blijft. Om ons plan uit te voeren naar de Oostkant van Bornholm en naar Christiansö te gaan, is dat niet goed, zeker niet als de wind rond 5B wordt, zoals regelmatig het geval is. Voor morgen wordt NO 3-4B voorspeld, dus we besluiten heel vroeg te gaan varen en direct over te steken naar de Zuidkust van Zweden.

Hiddensee verdwijnt aan de horizon

Het is een wolkenloze dag en we zien de eilanden Hiddensee en Rügen langzaam onder de horizon verdwijnen. Zo'n 4 uur lang zien we nergens land. In die tijd zet de wind een beetje door en varen we recht tegen een NO 4 in. Er staat een stevige deining en het is geen feest meer aan boord. Gelukkig wordt dat geleidelijk beter als we wat in de beschutting van Bornholm komen.

Na 10 uur varen leggen we moe aan in Skillinge waar we onmiddellijk op het terras van de Hamnkrog kunnen eten. Uit de wind en in de zon is het er heerlijk.

Een dag later maken we een rustig tochtje naar het eiland Hanö, waar we een lange wandeling maken. Het is een eiland waar zo'n 100 mensen wonen en 200 elanden. We zien er een kudde van, maar kunnen er net geen foto van maken. In deze tijd van het jaar is het er nog erg stil; in het seizoen is het er afgeladen vol met jachten en wandelaars.

Wandeling op Hanö

Uitzicht vanaf Hanö

Van Hanö naar Karlskrona, een mooie oude stad met veel militaire bouwwerken. De route er naar toe gaat via de eerste scherenroute. Het is weer even wennen om links en rechts op korte afstand langs de honderden rots-eilandjes te varen.

Van Karlskrona naar het eiland Oland. Eerst weer door de scheren, dan een stukje open zee, waar de deining gelukkig nogal meevalt. Met het steunzeil omhoog gaan we schuin tegen de O 4B in.

Op Oland maken we 2 stops: Grönhögen en Stora Rör.Daarna nog een stop in Figeholm. Allemaal kleine plaatsjes, waar in deze tijd van het jaar nog absoluut niets te doen is. We vinden er zelfs geen restaurantje om iets te eten. Soms is zelfs de supermarkt gesloten tot 15 juni.

Van Figeholm naar Västervik varen we eerst door een spectaculaire smalle en slingerende scherenroute. Dan een vrij lang stuk over zee, waar we in behoorlijk dikke mist terecht komen. Die duurt een paar uur en dus moeten we met zicht rond de 200 meter het scherengebied invaren. Redelijk enerverend om de rotseilanden alleen op de radar en electronische kaart te zien. Soms zien we een schimmig stuk rots langs glijden. Met z'n tweeën moeten we hard werken!

Mist in de scheren

Gelukkig trekt de mist op vlak voor we het eerste heel smalle doorsteekje ingaan. We kunnen het daardoor tenminste goed zien.

Smalle doorsteek naar Västervik

In Västervik blijven we een paar dagen liggen voor allerlei klussen zoals was en poets. Ook toeren we met de fietsen door deze fraaie plaats.

Het weer in de afgelopen week was eerst weer prachtig. Een paar vrijwel wolkenloze dagen. Op zee wel koud, soms onder de 10 gr C, maar op het land heel redelijke temperaturen. 1 heel sombere dag met veel regen (de eerste regen in 6 weken) en gisteren een heel wisselvallige dag. Soms met felle zon zodat je het gevoel had dat er een straalkachel achter je werd aangezet; soms zwaar onweer met regen en zelfs hagel. Vandaag is het weer prachtig weer.

Donderdag 21 mei komen Erik en Jolien aan boord..

Aan het eind van de middag gaan we nog een paar uur varen naar het afgelegen eiland Ragö. Het is ons aanbevolen door iemand in Västervik, maar er leidt geen aangegeven en bebakende route naar toe. Dat betekent stapvoets varen en hopen dat de electronische kaart goed is. Het laatste stukje naar de aanlegsteiger gaat vlak langs een paar rotsen net onder water. Het is de moeite waard. Een werkelijk heel fraai eiland met een paar huisjes er op waar nu nog niemand is.

De volgende ochtend werkt de WC niet. Eric maakt het mechaniek open en treft een klein visje aan dat de zaak blokkeert.

Het visje in de WC

Via Fyrudden varen we naar een mooie ankerplaats in de buurt van Nyköping.Ook hier weer varen we geheel op de electronische kaart naar toe. Om 00.00 uur vieren we de verjaardag van Jolien met champagne.

Champagne in de scheren

De volgende ochtend varen we naar Trosa, een schitterende plaats in de zuidelijke route naar Stockholm. Jolien nodigt ons uit voor haar verjaardagsdiner.

Verjaardagsdiner van Jolien

En de volgende ochtend is het dan eindelijk zo lekker warm dat we buiten op het achterdek kunnen ontbijten. Voor het eerst dit jaar.

Eindelijk buiten ontbijten

Na Trosa varen we met een omweg naar Stockholm om op de meest spectaculaire wijze de stad in te kunnen varen. In het scherengebied oost van Nynäshamm varen we door een paar zeer nauwe doorsteekjes. Het Dragetkanaal is verreweg het smalst, net iets breder dan de sluizen in Frankrijk.

Het akelig smalle Dragetkanaal

Na nog een stop op het mooie eiland Utö varen we dinsdag 26 mei Stockholm binnen van het oosten. We vinden een mooie ligplaats tussen de historische schepen aan Skeppsholmen, op loopafstand van het centrum van de stad. Ik had dit van te voren geregeld met de Vereniging van Klassieke schepen in Stockholm.

Het eiland Utö

We lopen met Erik en Jolien 2 dagen door de stad en zien weer veel mooie dingen

In Stockholm tussen de klassieke schepen

Vrijdag 29 mei gaan Erik en Jolien weer naar huis. Wij blijven nog een paar dagen in Stockholm en zien veel mooie dingen.

Het weer in de afgelopen week was weer prima!

Maandag 1 juni komen Joe en Pat aan boord. Tot dat moment was het prachtig warm weer, maar de dagen daarna was het koud en wisselvallig. We maken stops in Vaxholm, Furusund en Norrtälje. Vanwege harde wind stellen we de oversteek naar Aaland even uit. We vinden nog een prachtige beschutte ankerplaats midden in het kleine eiland Idö en de dag daarna is de wind zo afgenomen dat we de oversteek van 4 uur naar Aaland kunnen doen. Een beetje onrustig, maar niet al te gek.

Marienham, de hoofdstad van Aaland biedt ons weer een prachtige ligplaats met uitzicht op het museumschip Pommern.

Marienham

We besteden een extra dag aan het bekijken van Marienham. Het museumschip Pommern en het scheepvaartmuseum. We hebben diner aan boord van de voormalige Jan Nieveen, veerboot van Lemmer naar Amsterdam.

En we hebben een prima diner in het 112 jaar oude clubhuis van de AAS.

Diner in het 112 jaar oude clubhuis in Marienham

En uiteraard een paar keer naar de sauna met Joe, die dit zo waar begint te waarderen.

Na 2 dagen gaan we verder. Een stop in Kastelholmen, bij het kasteel van Gustav Vasa. Daarna naar het Noordelijke Aaland scherengebied. Enklinge, vlak bij Lappo, waar ik in 2003 was.

De natuurlijke haven van Enklinge

Daarna door de ruige noordelijke scheren naar Jurmo, bijna het meest noordelijke eiland van dit gebied. In de haven hebben we een mooie plaats, wel erg dicht tegen de rotsen aan.

In de haven van Jurmo liggen we wel erg dicht tegen de rotsen

We maken een wandeling naar een uitkijktoren waar we een mooi uitzicht hebben over dit unieke gebied.

Het uitzicht over de scheren bij Jurmo

De dag daarna naar Naantali, vlak bij Turku. Ik was er in 2003 met de vrienden uit Hasselt. Het is een gebied met weer heel andere ondiepe stukken met veel riet.

Van Naantali door de smalle doorsteek onder de brug door. Naar Turku, waar we vrijdag 12 juni aanleggen aan de kade. We hebben er illegaal gratis stroom en water.

De smalle doorsteek bij de brug van Naantali

De laatste avond met Joe en Pat wordt het zo waar nog warm en kunnen we even in de zon zitten. Daarna hebben we een prima diner in de voormalige brouwerij Herman.Met een ijsje toe met uitzicht op Kaat.

In Turku wordt het lekker warm

Hmmmmmmmmmmm

Het weer in de afgelopen week was niet zo briljant. Behalve de laatste dag in Turku was er veel bewolking; zo nu en dan regen en zelfs mist. De verwarming was veel aan.

Na het vertrek van Joe en Pat gaan we zaterdagmiddag nog een eindje varen. We komen terecht in Airisto, een voormalige marinehaven uit de tsarentijd. Het uitzicht is briljant over de scheren naar het westen en zuiden.

Romantisch uitzicht van Airisto

Als we de volgende ochtend wakker worden waait het vrij hard en liggen we aan de lage wal. Wegvaren is een lastige operatie en we wachten er mee tot een zeilboot achter ons vertrokken is.

Eenmaal onderweg wordt de wind steeds harder. We besluiten dat het te gek wordt om naar Hanko door te varen. We moeten daarvoor over een vrij lang open stuk zee en met ZO 5 is dat onaantrekkelijk. Uiteindelijk zijn we hier voor ons plezier.

Het is moeilijk in dit vrij open gebied een beschutte ankerplaats te vinden. We ankeren in 10 m diep water in een smal vaarwater net in de windrichting. Als 's-avonds de wind nog toeneemt tot een dikke ZO 6 komen de rotsen achter ons wel akelig dichtbij. In een striemende regen haalt Geeske het anker weer omhoog. Bepaald geen feestklus.

We denken een beter beschutte ankerplaats te hebben gevonden op de kaart. Dat is ook effectief zo. Maar wat nog veel beter is: er is een aanlegsteigertje van een veerboot. Normaal mag je daar niet aanleggen, maar we vinden dat de omstandigheden wel zo extreem zijn dat we er mogen liggen.

Het eiland met de exotische naam Vänoxa biedt ons dus een heel veilige ligplaats.

Veilige haven van Vänoxa

Als we de volgende ochtend (maandag 15 juni) wakker worden is de wind gedraaid naar het ZW en liggen we lekker in de beschutting. Het lijkt alsof er niet veel wind meer is. Maar als we om 10 uur gaan varen en uit de beschutting komen blijkt er nog een heel stevige ZW 4 te staan die snel toeneemt naar 5-6. We varen maar gewoon door en als we tussen de scheren zitten gaat het ook wel goed. Maar op open stukken maken we wel vreselijke zwiepers. Gelukkig is het niet al te lang en om 13 uur liggen we in de haven van Hanko.

Wind in Hanko

Met 6 dikke landvasten liggen we aan de steiger en dat blijkt genoeg te zijn.

De volgende dag is het weer iets beter en varen we van Hanko naar een ankerplaats die we al kenden van 5 jaar geleden. Het waait nog steeds hard en we hebben een vervelend uur als we op een open stuk komen. Harde slinger waar we niet veel aan kunnen doen.

Het is hier voorzichtig navigeren want de rotsen, soms net onder of boven water zijn vlak naast het betonde vaarwater.

Voorzichtig navigeren

Woensdag 17 juni varen we naar de haven voor historische schepen in Helsinki.De havenmeester Mirkhu wijst ons een ligplaats aan langszij de Ingrid. We liggen er prachtig, vlakbij de stad.

Kaat in Helsinki tussen de historische schepen

Donderdag is een was-, poets-, en boodschappendag. Rond borreltijd komen Rolph en Jacobien aan boord waarmee we naar St Petersburg en terug gaan varen.

De volgende dag is in Finland de officiële feestdag voor midzomer. 's-Ochtends bekijken we de stad in de hoosregen. Daarna knapt het weer een beetje op en gaan we varen. Naar Porvoo waar Kari en Jany, die in 2002 mijn Jaguar kochten vlak bij wonen. We bellen ze op en ze komen ons even welkom heten in Porvoo, maar daarna gaan ze naar hun Midzomerafspraak. Ze maakten mooie foto's van Kaat op weg naar Porvoo

Kaat op weg naar Porvoo

De volgende ochtend komen ze ons uitgebreid opzoeken en vertellen weer trots over hun mooie land. Ze wijzen ons mooie ankerplaatsen en die avond varen we er naar één toe. Nog steeds is er vrij veel wind en hebben we een beetje last als we op een open stukje komen vlak bij de zee. We slingeren dan heftig. Gelukkig merken we dat we er zo langzamerhand redelijk aan gewend zijn en dat de inventaris ook behoorlijk zeevast ligt.

Al weer een prachtige ankerplaats

Op de langste dag van het jaar varen we naar Kotka, één van de oostelijkste steden van Finland. De wind is een beetje minder aan het worden en we hebben nog maar 1 stukje waar het een beetje onrustig is. Daarna varen we vrijwel voor de wind over een heel open stuk.In Kotka vinden we een ligplaats in een geheel nieuwe haven. We gaan er uit eten in een Italiaan "San Remo". We vinden die naam heel toepasselijk omdat we daar vorig jaar ook echt waren.

Het weer in de afgelopen week was regenachtig en koud en winderig. Vandaag, 21 juni,  is het enorm opgeknapt en de voorspelling voor de komende dagen is prima.

 22 juni varen we over een heel rustige zee van Kotka naar het laatste Finse eiland voor de grens met Rusland, Haapasaari. Hier worden we door de Finse grenspolitie uitgeklaard en gaan we heel vroeg slapen.

Paspoortcontrole in Haapasaari

's-nachts om 3 uur gaan we varen. Na een half uur komt de zon op terwijl we vlak bij de grens zijn.

Zonsopgang op weg naar Rusland

We worden onderweg een paar keer op de marifoon opgeroepen door de Russische kustwacht en moeten een paar gegevens doorgeven. Alles heel correct en vriendelijk.

's-Middags rond 16 uur varen we langs de in aanbouw zijnde stormvloedkering bij Kronstadt. Dit is een soortegelijke constructie als de Maerlant kering in de Nieuwe Waterweg bij Hoek van Holland.

Als we rond 18 uur de haven van St Petersburg binnenvaren zien we tot onze verbazing dat die nog steeds Leningrad heet.

De haveningang van St Petersburg

In de haven worden we keurig via de marifoon naar de inklaarsteiger begeleid. Daar staat Vladimir Ivankiv ons op te wachten. Hij neemt me mee en begeleidt me bij de procedure's van de grenspolitie en douane. Ik vul wel 50 formulieren in. Alles gaat heel gemoedelijk en na 1.5 uur kunnen we op weg gaan naar de Central River Yacht Club. Daar komen we om 22.15 uur aan. Iemand staat klaar en wijst ons een plaats tussen het vele plastic. Het lijkt St Tropez wel.

Kaat tussen het plastic in St Petersburg

Na deze lange en enerverende dag hebben we nog een paar uur nodig om af te draaien. Woensdag 24 juni, slapen we een gat in de dag en we nemen een rustdag. De 5 dagen daarna zijn we toerist in St Petersburg. We worden door Vladimir rondgereden door de stad voor een eerste indruk. Via de achterdeur brengt hij ons de Hermitage binnen waar we in 3 uur een fractie van het geheel zien.

Met z´n vieren voor de Hermitage

We gaan op bezoek bij het standbeeld van Tsaar Peter de Grote.

Samen op bezoek bij Peter de Grote


We bekijken op grote afstand de finish van de Volvo Ocean Race. Op het belangrijkste moment gaat het enorm hard regenen en waaien. Het feest valt in het water.

Finish van de Volvo Ocean Race

Rolph en ik vullen de biervoorraad aan. Een leuke ervaring om in een piepklein winkeltje met gebarentaal 8 trays bier te bestellen. De hele winkel is in rep en roer. En ook hier alles even vriendelijk.

De Baltica Express

En de laatste avond hebben we een barbeque op het achterdek met Vladimir Ivankiv.

Barbeque met Vladimir

We bedanken hem uitvoerig voor zijn hulp en rondleiding. En hij vertelt veel over het Rusland van de communistische tijd en van de huidige tijd. Met een openheid die ons verbaast. De "new rich" ziet hij als een plaag voor Rusland. Iets wat we helemaal kunnen beamen, want in de jachthaven heerst een wansmakelijke sfeer. Gigantische jachten, waar de hoeren per helikopter worden aan- en afgevoerd. Rolls Royces en Maserati's bij de vleet. En keiharde discomuziek tot diep in de nacht. Het is een schril contrast met hoe het in de stad St Petersburg is. Omdat we alles met het openbaar vervoer doen, zien we ook de andere kant: veel armoede en eenvoud.

Dit gedrag van de "new rich" is de enige wanklank van ons verblijf hier. Alles even vriendelijk en correct. Zowel onze contacten met de beamten als met de "gewone" mensen.

Alles in St Petersburg is overweldigend en we hebben maar een klein deel kunnen zien. Dit was een prachtige ervaring.

De tweede etappe

Dit is het einde van de tweede etappe. Een heel lange: 1050 mijl in 6 weken. Zeer afwisselend weer met soms vrij veel wind. Op de beslissende momenten van een oversteek over open zee hadden we bescheiden wind en ging alles voorspoedig: Van Rügen naar Zweden in 11 uur. Van Zweden naar Aaland in 4 uur en van Finland naar St Petersburg in 15 uur.