2009 Rusland Toer - Etappe 3

St Petersburg - Kopenhagen

Na de overweldigende week St Petersburg vertrekken we maandag 29 juni om 8 uur uit de Central River Yacht Club. We varen naar de paspoort-controle en douane. Vladimir staat ons al op te wachten. Hij loodst me in 45 minuten langs alle instanties. Er zijn deze keer maar 4 formulieren in te vullen. We nemen roerend afscheid van Vladimir en vertrekken om 10.30 uur, uitgezwaaid door Vladimir en een paar beamten.

We varen weer langs Kronstadt naar de aanloopboei St Petersburgi (op mijn oude kaart nog als Leningradski aangegeven). Daarna gaan we een wat noordelijker route varen dan op de heenweg omdat we een Fins eiland hebben gevonden waar we ook kunnen inklaren, dat 2 uur minder lang varen is dan naar Haapasaari. We hebben een zachte wind schuin achter en het grootste deel van de tocht kunnen we lekker in het zonnetje zitten terwijl we om de beurt de navigatie doen, wat niet veel meer inhoudt dan kijken of de autopilot de goede koers houdt en opletten op andere schepen, die er niet veel zijn. Ook moet de marifoon goed worden uitgeluisterd want we worden weer een paar keer opgeroepen. Het Russisch Engels en de uitspraak van "Kaat Mossel" zijn niet altijd even makkelijk te verstaan.

Rond 18 uur wakkert de wind wat aan en komt dwars in. Gelukkig hadden we het steunzeil laten staan hoewel het tot dat moment niets anders had gedaan dan een beetje klapperen. We sturen wat op en hebben nog een paar onrustige uren. Pas op het laatst wordt het weer comfortabel als we de wind achter krijgen.

21.30 uur melden we ons bij de Finse kustwacht, die ons welkom heet in Finland.

22 uur liggen we in Santio.

We zijn een beetje high van de lange tocht en van de fantastische St Petersburg ervaring. Tijdens de tocht dronken we geen alkohol, maar we haalden de schade in snel tempo in.

De volgende ochtend komt de grenspolitie voor ons met een bootje van de vaste wal en klaart ons in 5 minuten in. Wat een contrast met Rusland.

We varen met prachtig weer naar Hamina dat ons was aangeraden, maar dat een beetje tegenvalt.

Terug in Finland

Van Hamina naar een prachtige ankerplaats en van daar naar Lovisaa, waar we een paar forten bekijken.

Via 2 prachtige ankerplaatsen varen we in 3 dagen naar Helsinki. Eerst gaan we naar het Forteiland Suomenlinna. Er zijn erg weinig ligplaatsen, maar met wat hulp vinden we een prachtige plaats aan de kade van de historische werf. Achteraf bleek dat Mirkku, de havenmeester van de historische haven in Helsinki, ons had gezien en aan de werf op Suomenlinna had doorgegeven dat we "OK" waren.

Forteiland Suomenlinna

Samen met de 2 forten in Lovisaa is Suomenlinna midden 18e eeuw gebouwd door de Zweden als verdediging tegen de langzaam oprukkende Russen. Uiteindelijk tevergeefs want in 1809 wordt heel Finland een autonome provincie van Rusland.

Het is een indrukwekkend eiland. We krijgen een rondleiding en lopen er daarna nog een paar uur rond.

Maandag 6 juli varen we het kleine stukje van Suomenlinna naar de historische haven in Helsinki.Er is nu ruim plaats want de meeste schepen zijn aan het varen.

We zijn weer een paar dagen toerist en zien veel van Helsinki. Ook doen Rolph en ik veel klussen. Waaronder het herstel van het uronoir dat verstopt is.

Klussen aan het urinoir

Donderdag 9 juli vertrekken Rolph en Jacobien. Het is meer dan 20 jaar geleden dat ze zo lang meevoeren. Als altijd was het weer prima en we nemen node afscheid.

Geeske maakt een afscheidslunch met Russische blini's met zalm. We smullen!

 

Afscheid van Rolph en Jacobien

Het weer is bijzonder wisselvallig: We hebben het warm gehad, maar ook storm waardoor we een extra dag in Helsinki blijven. We maken daarvan gebruik om het design museum te bekijken.

Historische haven Helsinki

Vrijdag 11 juli nemen we afscheid van Helsinki en varen naar Inkoo. Vandaar varen we in een lange dag om Hanko heen. Een lastig stukje. Het waait nogal en dan is het daar snel een grote onbak. We slingeren behoorlijk, maar met het steunzeil op is het allemaal te overzien. En... het is er prachtig weer bij.

Op aanwijzing van Kari en Jany ankeren we in de Kejsarshamn, waar zij ook met hun zeilboot Adriana naar toe komen.

Ten anker in Kejsarshamn

Deze baai heet zo omdat de tsaar in 1885 hier een paar keer met zijn jacht ankerde.Dat is je goed voor te stellen want het is een idyllisch plekje.

We maken een wandeling over het eiland en eten met Kari, Jany en Sara (Kari's jongste dochter) in een eenvoudig caféetje.

Hier lag de tsaar met zijn jacht

14 juli varen we door de meest zuidelijke scheren naar Jurmo, een erg afgelegen eiland. Het landschap is kaal en ruig. Kari had er een ligplaats voor ons gereserveerd en dat is erg goed want de haven loopt volledig vol. Laura, de oudste dochter van Kari en in de zomer havenmeester van Jurmo, heet ons welkom en helpt ons met aanleggen.

We maken een lange wandeling naar het "dorp" en beklimmen de "berg".

Jurmo

Later op de middag komt de Adriana ook in Jurmo en 's-avonds hebben we een gezamelijke barbeque aan boord van Kaat. Het is koud en nogal winderig. Dus voor het harde buitenwerk is weinig interesse. Geeske en Sara doen dat samen.

Barbeque; Geeske en Sara doen het harde werk

Binnen is het heerlijk en met zijn allen genieten we van het werk van Geeske en Sara.

We eten de bbq beneden

De volgende ochtend nemen we afscheid van de Adriana en haar bemanning en varen we eerst naar Sottunga, het eerste Aaland-eiland. Daarna via een ankerplaats bij Rödhamn naar Marienhamn, waar we 2 dagen blijven liggen. Kaat moet dringend schoon gemaakt binnen en buiten en daar zijn we een dag mee bezig.

Het weer is in de afgelopen weken nogal wisselvallig. Nu al een paar dagen heel mooi met weinig wind.

Frits en Jelly komen zaterdag 18 juli een weekje met ons meevaren.Ze komen met een Viking veerboot aan in Marienhamn. Eigenlijk zouden we onmiddellijk moeten vertrekken vanwege de voorspelde wind voor de komende dagen. Maar we doen dat niet en gaan heerlijk uit eten in het paviljoen van de vereniging.

In de haven van Marienhamn

De volgende dag waait het inderdaad hard. We proberen hoe het is op zee, maar na een uurtje beslissen we dat dit te dol is. We draaien om en gaan ten anker bij Rödhamn. Volgende dag staat op het kleine stukje zee bij Rödhamn al zo veel deining dat het duidelijk is dat we nog even in Aaland blijven. Door het drukke Lemstör kanaal gaan we naar de ankerplaats bij Kastelholmen

Dringen in het Lemstör Kanaal

Met de bijboot brengen we Frits en Jelly naar de kant om het kasteel te bekijken.

Met de bijboot naar Kastelholmen

Daarna varen we naar Bomarsund, een enorm fort dat in 1832 door de Russen is gebouwd en in 1854 door de Fransen en Engelsen is verwoest vanwege de Krim-oorlog. We lopen er een paar uur rond en varen daarna verder naar Degerby waar een plaatsje voor ons is aan de buitensteiger.

Met Frits en Jelly in Bomarsund

Van Degerby gaan we nog eens proberen hoe het op zee is. Met West 4-5 is er een behoorlijke deining. Eigenlijk niet prettig, maar er wordt voor de komende week steeds nog meer wind voorspeld, dus we zetten maar door. Na een uur wordt het draaglijker en op het laatst is het zelfs redelijk comfortabel. 's-Avonds ten anker in de Zweedse scheren.

Donderdag varen we met zeer matig weer naar Dalarö. Onderweg hebben we een uurtje vrij dichte mist. Met veel jachten om ons heen is dat niet prettig, maar met langzaam varen op kompas, radar en electronische kaart gaat alles goed. Later horen we dat hier vlakbij in de mist 2 grote veerboten tegen elkaar zijn gevaren met 15 gewonden als gevolg.

Uitzicht in Dalarö

Van Dalarö in 2 uur naar het eiland Utö, een geliefde bestemming voor bootjes uit Stockholm. Het is er dan ook propvol met jachten. Toen we hier op de heen weg met Erik en Jolien waren lagen er 10 boten, nu meer dan 300. Maar gelukkig is er een plaats voor Kaat waar we vanwege de dwarswind met enige moeite aanleggen.

De haven is propvol, maar er heerst een bijzonder gezellig sfeertje. Geen lawaai, geen gebral. Veel families en vrienden groepen.

Wandeling op Utö

We maken er met z'n vieren een prachtige wandeling naar de andere kant van het eiland.

Kaat tussen het plastic op Utö

Zaterdag 25 juli vertrekken Frits en Jelly van hier met een veerboot naar Stockholm. Ze maakten een spectaculaire week met ons mee met harde wind, veel golven, mist en ook prachtig weer.

's-Middags varen we nog naar Nynäshamn. Het is mooi weer en redelijk warm, maar nog steeds een ZW-wind 5.

Van Nynäshamn varen we door de scheren naar de ankerplaats bij Nyköping, waar we 2 maanden eerder Jolien's verjaardag vierden.

Klik hier als U het nog eens wilt lezen

Door de scheren bij Lynköping

Van daar naar Gryts Varv, een prachtige haven die we in 2006 ontdekten. We eten er weer heerlijk op het terras met straalkachels boven ons hoofd.

Dan weer een lange dag naar het bijzonder fraaie scherengebied zuid van Oskarshamn. We voeren er in 2003 met de Odrecht. We vinden een nieuw heel mooi haventje: Päskallavik.

Päskallavik

Donderdag 30 juli varen we naar Kalmar. De jachthaven is overvol. Op het moment dat we ons gaan afvragen wat te doen, komt er iemand van de jachthaven om ons een andere plaats te wijzen in de haven waar ook de Kustwacht ligt. Bijzonder vriendelijk en behulpzaam! En we hoeven geen havengeld te betalen.

Van Kalmar varen we met een ZW 5 de zuidelijke Kalmar Sont in. We vinden het een beetje te heftig met deze wind door te varen naar de Karslkrona scheren, dus gaan we naar een nieuw haventje Bergkvara. Tot 100 jaar geleden een belangrijke vissers- en handelshaven. Nu alleen nog een (voor ons te) kleine jachthaven en gelukkig een heel lange kade. En een museum dat Geeske gaat bezoeken.

We hebben er een prachtig uitzicht op het eilandje Garpen en daarachter in de verte nog Oland.

In Bergkvara met uizicht op het eiland Garpen

Van daar varen we naar Karslkrona. We komen vlak langs één van de windmolenparken in de zuidelijke Kalmar Sont. Voor de oplettende kijker: De eerste en de laatste staan de verkeerde kant uit en dus stil! Deze foto is speciaal voor Rolph.

De windmolens in de Kalmar Sont

In een week voeren we ruim 250 mijl van de Stockholm archipellago naar Karlskrona in zuid Zweden. Je moet wel veel mijlen maken, want de afstanden zijn hier groot.

Verschillende lage drukgebieden passeerden naar het Noorden over Finland en over Noorwegen, maar net niet direct over ons. Daardoor hadden we wel vrij veel wind, maar toch heel redelijk weer, op een paar vreselijke regenbuien na.

We konden net alles varen wat we wilden, zij het zo nu en dan wel met vrij veel golven. Daar zijn we nu wel aan gewend.

Wat we erg missen tot nu toe, is een periode met stabiel warm weer en weinig wind. Dat hebben we dit jaat nog niet gehad. 

Ook als we zondag 2 augustus van Karslkrona naar Hanö varen staat er vrij veel wind en vooral veel deining. De scheren zijn voorbij en we zijn op open zee, dus al te veel deining willen we niet hebben. We overwegen een paar keer terug de scheren in te vluchten, maar gaan toch maar verder. In de haven van Hanö worden we beloond door een stralende havenmeester die een prachtige plaats voor Kaat heeft gereserveerd.

De havenmeester van Hanö heeft een plaats voor ons gereserveerd

De volgende dag willen we naar Simrishamn. Maar hoewel de wind heel gematigd is, staat er nog steeds die vervelende deining. En onze koers naar Simrishamn is precies dwars op de golven. Om dat 5 uur vol te houden gaat ons te ver en we verleggen de koers naar Ähus. We krijgen een ligplaats naast de Absolut Wodka fabriek op de plaats waar we in 2003 met de Odrecht lagen.

Pittige golven op weg naar Ähus

Uitwijken naar Ähus hielp een dag, maar daarna helpt er niets meer. We moeten verder, de wind is nog steeds zeer gematigd en dus gaan we varen. Maar die zelfde vervloekte deining is er nog steeds. Nu gelukkig maar 3 uur dwars, dus we besluiten het maar te doorstaan. Gemiddeld zo'n 75 cm hoog, maar 1 op de 10 golven is ongeveer 1 meter hoog. Gemiddeld maken we zo'n slagzij van 15 graden stuurboord naar 15 graden bakboord, maar bij die 1 op 10 wordt dat al gauw 25 graden. En dat is bepaald geen feest meer. Ik wil het filmen, maar ik heb alle energie nodig om me schrap te zetten en niet zeeziek te worden.

Eigenlijk willen we verder dan Simrishamn, maar na 3 uur zijn we totaal gaar geklutst en gaan we de haven in.

De volgende ochtend is het eindelijk prachtig weer met weinig wind. 's-Ochtends vroeg is er op het achterdek nog net een beetje te koele wind om lekker te zitten, dus zetten we 2 stoelen en 1 tafel op de steiger en gaan daar prinsheerlijk in de zon en uit de wind ontbijten. "Een beetje te klein, Uw schip zeker" is het commentaar van passanten.

Ontbijt op de steiger

Van Simrishamn varen we naar Ystad. Wat een heerlijk verschil met gisteren. Een zachte deining en zelfs op zee lekker warm.Het is uiterst verleidelijk om alsnog ons plan op te pakken en naar Bornholm te gaan, maar we weerstaan er aan omdat de tijd niet overhoudt.

Ystad wordt weer uitgebreid bezocht en daarna varen we ons laatste stuk over de Zuidelijke Oostzee weer met een zachte wind uit het O, weinig deining, veel zon en warmte.

Door het Falsterbo Kanaal, in de 2e wereldoorlog gemaakt om langs de Zweedse kust te kunnen varen zonder door Duits gebied te hoeven varen.

Daarna liggen we 1 dag en 2 nachten ten anker in de baai N van Falsterbo. Het blijft prachtig warm en zonnig weer, maar de wind neemt snel weer toe naar ZO 5. We zijn blij dat we ons verstand hebben gevolgd en niet naar Bornholm zijn gegaan. Donderdag 6 augustus genieten we, ten anker bij Falsterbo, van een spectaculaire zonsondergang en daarna een volle maan.

Spectaculaire zonsondergang bij Falsterbo

Zaterdag 8 augustus varen we van Falsterbo naar Dragòr, 10 mijl zuid van Kopenhagen. We krijgen hier een ligplaats voor 10 dagen die we hadden gereserveerd. We zijn er niet erg tevreden over, want we liggen op een erg onrustige plaats met veel dwars-deining die van zee binnenkomt. Dwarsdeining hadden we genoeg de afgelopen week! Bovendien veel charters, waarvan de schippers zonder enige twijfel goed kunnen zeilen, maar op de motor manoevrerem kunnen ze geen van allen. Regelmatig bedreigen ze met hun enorme boegsprieten ons stuurhuis. We worden er steeds ongelukkiger van en na het eten besluiten we hier niet te blijven.

Ëén telefoontje naar Kastrup, de volgende haven voor Kopenhagen en we hebben daar een ligplaats. In het schemer varen we er naar toe en daar hebben we het eindelijk rustig. Kastrup is een oninteressant dorp en veel minder leuk dan Dragör, maar om Kaat te laten liggen is het hier veel beter. En bovendien nog de helft van de prijs van Dragör.

Zondag hebben we een zeer gezellige dag bij Vibeke. Met de trein gaan we naar haar nieuwe huis en hebben daar een bijzondere middag. Ze brengt ons terug naar Kastrup en in het haven-restaurant hebben we een prima diner.We brengen weer een toast uit op Palle

Een heerlijke dag met Vibeke

Maandag een drukke dag met veel was en poets. En de voorraden aanvullen. Geeske gaat boodschappen doen in Kopenhagen met de S-baan.

Woensdag vliegen we van hier naar Brussel om bij het huwelijk van Govert en Agaath te kunnen zijn. Kaat ligt dan 5 dagen alleen.

Na een fantastisch huwelijksfeest reizen we maandag 17 augustus terug naar de boot. Een uiterst voorpoedige reis, behalve het laatste stukje. In de bus van het vliegveld naar de haven vergeten we Geeske's rugzakje. Ondanks snel contact met de busmaatschappij en de politie, is het dan al gestolen.

Geeske's rugzakje

De volgende avond komen Vibeke met zoon Christian, schoondochter Line en kleinzoon Carl. Een gezellige avond, zij het met een domper vanwege de gestolen rugzak. Die wordt de volgende dag gevonden en Geeske gaat hem ophalen. Helaas is er veel uit gestolen.

Woensdag nemen we nog een rustdag omdat het te hard waait om naar het zuiden te gaan varen.

De derde etappe van St Petersburg naar Kopenhagen

Dit is het einde van de derde etappe van St Petersburg naar Kopenhagen. 1000 mijl in 5.5 weken. Heel redelijk weer, maar niet echt stabiel warm. Eigenlijk vaak te veel wind. Maar op de belangrijke dag van de 14 uur durende oversteek van St Petersburg naar Finland, was er gelukkig weinig wind.

De paar dagen, van Simrishamn naar Kopenhagen is het eindelijk zonnig warm weer met niet te veel wind.