2011 Rome Toer - Etappe 2

Marseille - Rome

12 Mei komen we weer aan boord samen met Erik en Jolien. Het is prachtig weer en de volgende ochtend hebben we ontbijt op het achterdek. Een goed begin van de tweede etappe van deze reis.

Ontbijt in Marseille

Eigenlijk willen we een dag in Marseille blijven om rond te kijken, maar over 2 dagen wordt Mistral voorspeld en dan liggen we in ieder geval een paar dagen stil. Dus komt het beter uit om direct te gaan varen. Met een tussenstop in Bandol varen we naar Toulon, waar we een plaats krijgen aan de Quai d'Honneurs, door ons direct de millioenen kade genoemd. 's-Avonds onderwater verlichting geeft wel een apart sfeertje.

Toulon by night

Omdat we laatste in de rij zijn hebben we ons anker laten zakken, maar vanwege de voorspelde Mistral maken we ook nog een paar extra dwars lijnen vast op een rondvaartboot. De Mistral duurt niet lang en is ook niet zo erg hard, dus het valt nogal mee.

Voorbereiding voor de mistral

Wat niet zo mee valt is een lek in de warmwaterleiding waardoor 200 liter water in de bilge loopt. Gelukkig heb ik het nodige reservedeel aan boord, dus na 2 uur sleutelen hebben Erik en ik het gerepareerd.

Lek in de warmwaterleiding

En na nog eens 2 uur pompen en deppen is de bilge weer redelijk droog. Aansluitend hebben we ook de 12V dynamo-spanner gerepareerd. Die was tijdens de eerste etappe kapot gegaan en in Hasselt had ik een nieuw onderdeel laten maken.

Al met al hebben we om 14 uur een heerlijk ontbijt.

200 liter water wegpompen

Peter en Els wonen vrij dicht bij Toulon en ze komen op bezoek. Apero aan boord en lunch op een terrasje aan de kade.

Bezoek van Peter en Els

Maandag 16 mei is de Mistral voorbij en met prachtig weer varen we van Toulon naar het eiland Porquerolles met mooi uitzicht op het Massif de Maures.

Schitterend uitzicht vanuit de haven van Porquerolles

We maken er een wandeling naar het fort en varen dan verder naar St Tropez, waar we zo waar een plaats krijgen in de haven. Vlak voor de Capitainerie en al weer tussen de millioenen-schepen. We worden er welkom geheten door kanonschoten bij de Bravades, een jaarlijks feest voor een Romeins soldaat die onder Nero christen werd.

St Tropez

Van St Tropez naar St Raphael, waar Pim en Lily Gastelaars op bezoek komen. Zij kamperen op een camping in de buurt. We gaan met z'n allen uit eten op een terras.

Bezoek van Pim en Lily in St Raphael

Vervolgens naar Cannes, waar we een mooie plaats aan de kade voor klassieke schepen krijgen. Vrijdag ochtend 20 mei gaan Erik en Jolien hier van boord en vliegen terug naar Nederland.

In Cannes tussen andere klassieke schepen

Na Cannes liggen we een nacht ten anker voor Juan-les-Pins en daarna varen we verder naar Villefranche. We willen eigenlijk een paar dagen in een haven liggen, maar vinden nergens plaats. Dus ankeren we 2 dagen bij Villefranche.

Ten anker bij Villefranche

Er is een dťfilť van klassieke zeilschepen met een "eiland" midden in de baai waar ze omheen varen. De allergrootste wil vlak achter ons langs zeilen, maar hij loopt jammerlijk vast. Zijn boegspriet is vlakbij ons en het lostrekken verloopt moeizaam en duurt lang. Behoorlijke blamage.

Een prachtig klassiek zeiljacht loopt vlak achter ons vast

En dan het weer: vanaf Marseille alleen maar zon, zon en zon. Het is er nog niet te warm bij, dus absoluut heerlijk. Dit is waarvoor we naar de Med zijn gekomen!

Van de ankerplaats bij Villefranche varen we Maandag 23 Mei naar Monaco, waar we een plaats in de haven van Fontveille vinden. Hier horen we waarom we zo moeilijk een ligplaats in een haven vinden. De combinatie van Filmfestival Cannes en Formule 1 race Monte Carlo, maakt dat in die periode ieder jaar weer vrijwel alle havens propvol zijn.

We liggen weer een nacht in de prachtige haven Fontvielle van Monaco

Na Monaco varen we naar Menton. Hier vinden we geen ligplaats in ťťn van de twee havens. Gelukkig is het nog steeds prachtig en stabiel weer, dus kunnen we een nacht ankeren voor de haven. We zien Menton met alle mogelijke belichtingen. 's-Ochtends vroeg is het het mooist.

Er is op deze ankerplaats vrijwel geen beschutting tegen wind. Op de Noordzee zou je het niet in je hoofd halen op zo'n plaats te ankeren, maar hier kan het prima als het stabiel weer is.

's-Ochtends vroeg ten anker voor Menton

Na Menton varen we Woensdag 25 mei ItaliŽ in en gaan naar San Remo. We liggen daar 5 dagen in de 3 verschillende havens van de stad. We zwerven er door La Pigna, het Middeleeuwse deel van de stad met kronkelende gedeeltelijk overdekte stegen, gebouwd om de stad te kunnen verdedigen tegen invallende piraten. Er hangt een geheimzinnig sfeertje.

Zwervend door La Pigna in San Remo

Het gaat steil omhoog en boven is de Sanctuary of the Madonna della Costa. Je hebt er een prachtig uitzicht over stad en zee.

Uitzicht op San Remo

We bezoeken ook de Villa Nobel waar Alfred Nobel heeft gewoond van 1890 tot zijn dood in 1896. Hier schreef hij zijn testament waarin hij zijn hele vermogen naliet aan de stichting die de Nobel-prijzen uitrijkt.

De villa van Alfred Nobel in San Remo

Van San Remo varen we via Alassio naar Savona waar we 3 dagen liggen. Dit is eindelijk weer een normale haven met normale schepen waarmee veel wordt gevaren. Liesbeth en Willem Neisingh komen er aan boord en varen met ons mee naar Genua.

Savona, een haven met "gewone" schepen

We bezoeken de stad, maken een lange wandeling naar een dichtbij gelegen dorp, Albisola. Ook gaan we 2 keer naar het fort van Savona, Priamar, gebouwd in 1542. Vandaar heb je een mooi uitzicht over de stad en de zee.

Fort Priamar in Savona

Van Savona varen we Vrijdag 3 Juni naar Genua. We hebben via internet een plaats gereserveerd in de Porto Antica, vlak bij het centrum van de stad. We worden er, geheel onverwacht, welkom geheten door Herbert Klein, voorzitter van de "Freunde Historische Schiffe in ÷sterreich" die we in 2007 ontmoet hadden. Hij is hier met een groep om het Maritiem Museum te bezoeken.

Herbert Klein ziet ons Genua invaren

Onverwacht welkom in Genua

Met Liesbeth en Willem bezoeken we de oude en de nieuwe stad .Een prachtige combinatie, waarbij in 1996 het verwaarloosde havengebied totaal vernieuwd werd en mooi verbonden met de oude stad. De architect was Renzo Piano.

Met Liesbeth en Willem Neisingh in Genua

Zaterdag 4 Juni vertrekken Liesbeth en Willem weer. Ze gaan wandelen met vrienden in Cinque Terre, waar wij over een paar dagen langs zullen varen.

Het weer bleef stabiel, onbewolkt, warm en prachtig tot Alassio. Sindsdien is het nog steeds warm, maar wat instabieler met zo nu en dan bewolking en regelmatig onweersbuien. Zo ook Zondag 5 Juni met 2 enorme onweersbuien en een ongehoorde hoeveelheid regen. We blijven dus rustig liggen in Genua.

De volgende dag varen we met niet zulk mooi weer, maar een rustige zee naar Rapallo. Al weer een mooi stadje waar we uit eten gaan ter gelegenheid van 6 Juni.

Het slot van Rapallo

Dinsdag 7 juni willen we eigenlijk naar Portovenere varen, maar eenmaal onderweg worden we onrustig van de waarschuwingen op de radio voor onweer. Bovendien is er tussen Lavagna en Portovenere geen vluchthaven voor ons. Dus gaan we na een uurtje varen naar de haven van Lavagna. Een gigantische jachthaven met meer dan 1500 ligplaatsen. Naar het havenkantoor is het ruim 20 minuten lopen.

Lavagna: zo kan het weer aan de Med ook zijn

We blijven er 5 dagen liggen tot het weer en de zee weer wat tot rust zijn gekomen. Ook hier hebben we een paar forse onweersbuien met heel veel regen. De haven loopt helemaal vol met takken en boomstammen die met de plaatselijk overstroomde rivier uit de bergen zijn gekomen.

Met de trein gaan we naar 2 plaatsen in Cinque Terre: Vernazza en Monterosso.

Cinque Terre: Vernazza

En ook Lavagna bekijken we uitgebreid. Het is geen toeristenstad, maar er zijn wel een paar heel mooie straatjes en pleinen. Je bent hier in een echte Italiaanse stad.

Liesbeth en Willem komen ons nog even opzoeken als ze op weg zijn naar huis.

Lavagna

Zondag 12 Juni varen we dan van Lavagna naar Portovenere. Er is weinig wind, maar er staat nog steeds een forse deining dwars van zo'n 80 cm hoog. Een onrustige 4 uur durende trip. De invaart naar Portovenere is smal en aan lager wal. Er staat dus een hoge, steile en korte golfslag. Normaal zou ik dat niet hebben gedaan, maar de 2 pilots die ik heb melden geen gevaarlijk invaart, dus gaan we gewoon naar binnen. Het ziet er een beetje griezelig uit, maar alles gaat prima.

Wat een griezelige invaart naar Portovenere

En de haven van Portovenere is absoluut de moeite waard. Er zijn maar een paar ligplaatsen, dus we hadden geluk toen ik vanochtend opbelde om een plaats te reserveren.

Maar wat een uitzicht als je eenmaal binnen bent

Portovenere: de gevels

Portovenere: de haven

We volgen het advies van Marc Leynen en gaan eten bij Antonio. We worden niet teleurgesteld.

 

Van Portovenere varen we op 2e Pinksterdag naar La Spezia. We vinden er een ligplaats in de Porto Mirabello, waar we met 2 dinghies en 4 mensen naar onze ligplaats worden begeleid en worden geholpen met aanleggen. Wel, dan weet je het wel: een dure haven. Ze hebben hier zelfs een helicopter landingsplaats. Een vlucht met een helicopter is niet eens zo duur, dus we maken een vlucht over de baai en maken een paar mooie foto's.

Helicopterview over de baai van La Spezia

 

In de baai gaan we nog een nacht ten anker voor de haven van Le Grazie. De volgende ochtend worden we weer uitgenodigd bij de Havenfeesten in La Spezia, ter gelegenheid van 150 jaar ItaliŽ, te komen en dat gebeurt zo charmant dat we besluiten daar nog een paar dagen naar toe te gaan. Woensdag 15 Juni gaan we er naar toe en we komen voor de Americo Vespucci, tussen veel andere historische schepen te liggen.

Festa della Marineria in La Spezia

 

Het weer was even een beetje in de war. Regen, onweer en veel wind. Vooral bij Corsica bleef het lang hard waaien, waardoor er aan de kust een hoge zee-deining bleef. Daardoor lagen we 5 dagen in Lavagna en hadden daarna nog een wat onrustige tocht naar Portovenere. Nu is het prachtig zonnig en warm weer, maar ook over een paar dagen wordt weer vrij veel wind voorspeld. Dat zien we dan wel weer.

In La Spezia liggen we nog 5 dagen en genieten van de Festa de la Marineria. We ontmoeten er veel leuke mensen en Kaat wordt aan alle kanten bewonderd.. De organisatie wordt totaal in de war gestuurd door slecht weer en veel wind. Op Zaterdag wordt alles afgelast. Iedereen blijft er even vrolijk bij en wij hebben een erg leuke tijd. Groot verschil met Nederland: er wordt gezellig gedronken, maar het blijft binnen de perken: geen gebral en zat gedoe.

Maandag 20 juni vertrekken we en varen een klein stukje naar Marina de Carrara, de eerste haven in Toscane. Je denkt dat je sneeuw ziet op de hellingen, maar dat zijn de marmergroeven van Carrara.

De marmergroeven van Carrara

 

We krijgen een ligplaats in een jachtclub en hoeven niets te betalen. De tegenstellingen in dit gebied zijn wel heel groot. Bij de jachtclub is een prima restaurant waar we dankbaar gebruik van maken. En zoals heel veel in deze stad, is ook de trap naar het restaurant van marmer.

De trap naar het restaurant is van marmer

 

Met nog een tussenstop in Marina Cala de Medici in Rognano Solvay (er staat hier een fabriek van Solvay), gaan we naar Elba. Al op 20 mijl afstand zie je de 1100 meter hoge berg liggen.

De 1100 meter hoge berg op Elba op 20 mijl afstand

 

Wat dichter bij wordt de baai van Portoferraio, de hoofdstad, zichtbaar

Elba op 5 mijl afstand

 

En nog dichterbij zie je de prachtige haven met de Martello-toren .

Elba op 1 mijl afstand

 

Toen we in Portoferraio aankwamen kregen we een prachtige plaats aan de kade.

Kaat alleen in Portoferraio, de hoofdstad van Elba

 

Vrij snel kwam er een kleine zeilboot vlak naast ons liggen. Daarna een poeneschip van zo'n 24 meter lang. 6 brallende kerels bediend door het personeel. De wereld lag aan hun voeten dachten ze. En toen...........kwam de Reverie, 55 meter lang. Op slag verdween de zon van het 23 meter schip en de brede lach van de 6 "vrienden". Waren ze dan toch niet de grootste en de beste? Zo zie je maar, alles is relatief.

Alles is relatief

 

Via een tussenstop in Marina de San Rocco, varen we Vrijdag 24 Juni naar Porto Ercole. Het is een privť haven waar we na vele telefoontjes een ligplaats krijgen. Het is een prachtig haventje.

Porto Ercole

 

Porto Ercole was de plaats waar Juliana en Bernard een buitenhuis hadden. Ze wisten waar het mooi is. En zij wordt er nog steeds geŽerd.

Herinnering aan Koningin Juliana

 

Van Porto Ercole varen we Zaterdag 25 juni naar Riva di Traiano. Het begint met een NO 2 windje achter. Van dat weer waarbij je in je blootje op het dek de Telegraaf leest. Maar dat verandert snel. De wind draait naar NW en zet aan tot 6, gelukkig schuin achter en niet dwars. De golven worden bij die wind behoorlijk hoog. Kaat vindt het prima, vooral met het steunzeiltje er bij, en vaart rustig door op de autopilot. Wij vinden het wat minder en zijn blij als we het zeil weer naar beneden hebben en  in de haven zijn. We krijgen een mooie plaats en bewondering van alle aanleg-helpers. Dat wil zeggen Kaat krijgt die bewondering en ze wordt bevoeld en beklopt.

De volgende dag is de weersvoorspelling al weer heel verwarrend en tegenstrijdig. We gaan toch varen en deze keer valt het erg mee. De laatste 25 mijl varen we met NW 4 en een redelijk rustige zee. En dan zijn we in Ostia, Porto di Roma, waar we een plaats hebben gereserveerd voor een week. Ook hier krijgen we een mooie plaats en veel bewondering voor het schip.

Rome, het doel is bereikt!!!

 

We hebben vanaf La Spezia alleen maar warm en onbewolkt weer gehad. Heerlijk genieten van de zon. Maar met de wind en golven hadden we meer problemen. Veel tegenstijdige weersvoorspellingen waardoor we oa zaterdag in een NW6 terecht kwamen, geheel tegen onze principes. Absoluut niet gevaarlijk, Kaat vond het heerlijk, wij aanzienlijk minder. Gewoon oncomfortabel en dat willen we eigenlijk niet meer.

Willemien, zelf meteoroloog, raadde ons aan om haar mentor en een van de beste meteorologen ter wereld advies te vragen. Dat hebben we gedaan en we kregen dezelfde dag antwoord: de Middellandse Zee is lastig weer voorspellen. Franse kustberichten zijn prima. Maar ItaliŽ is een probleem. Hij heeft ons wat advies gegeven en aangeboden op de terugweg te helpen bij de voorspellingen. Dat gaan we in geval van twijfel zeker doen.

 

Maandag 27 juni is een was-, poets- en klusdag en 's-avonds komen Yvonne en Marc Gerritsen-Schutte met hun 3 kinderen op bezoek. Hij werkt op de Nederlandse ambassade en ze zijn al aardig ver-italianiseerd.

Yvonne, Marc en hun kinderen op bezoek in Ostia

 

Dinsdag verkennen we Ostia en gaan 's-middags met de trein naar Rome. Zwerven wat door Villa Borgese en worden dan door Yvonne opgehaald en hebben een heel gezellige avond bij hen thuis. Mooi huis op een heuvel. Vanaf het dakterras heb je uitzicht op de St Pieter

Uitzicht op de St Pieter vanaf het terras van Yvonne en Marc

 

Woensdag lopen we vele uren door Rome ondanks de hitte

We lopen langs het Forum Romanum

Geeske offert een muntje in de Trevi fontein

 

En ook de rest van de week zijn we toerist in Rome, Vanaf 30 juni samen met Joost en Titia die een paar dagen hier komen.

Van de haven in Ostia 20 minuten fietsen naar het station. Dan een half uur trein naar Station San Paolo in Rome en van daar verder met metro of bus. En 's-avonds dezelfde weg terug. We komen dan uitgeput weer aan boord.

IJsje met Joost en Titia boven aan de Spaanse trappen

Joost en Titia komen naar Ostia (foto J Oyevaar)

Op de Palatijnse heuvel

Op het Forum Romanum

Tempel van Vesta

 

Vrijdag 1 Juli helaas al weer afscheid van Joost en Titia met een bijzonder gezellig diner in een straatje achter Piazza Navone. IJsjes staan niet op de dessertkaart, maar de eigenaar kan er hartelijk om lachen als Joost om de hoek een ijsje gaat halen voor mij.

Diner met Joost en Titia

 

Zaterdag gaan we nog naar de Galleria Borghese met een kunstverzameling van de Borghese's van de 17e t/m de 19e eeuw.

Bezoek aan Galleria Borghese

 

De laatste dag in Ostia gaan we niet meer naar Rome, maar naar Ostia Antica, waar je de blootgelegde resten van de haven van Rome uit de Romeinse tijd kan bekijken. Begonnen in de 4e eeuw voor Chr was dit Rome's belangrijkste haven tot de 5e eeuw na Chr, toen de haven verzand raakte. Een heel interessante plaats waar weinig mensen van weten en waar het dus prettig rustig is. Bovendien is het vlak bij zee en dus aanzienlijk koeler dan in het centrum van Rome.

Bezoek aan Ostia Antica

 

Zondagmiddag 3 Juli komen Yvonne en Marc nog even langs met hun 3 kinderen. Gezellige borrel aan boord.

Bezoek van Yvonne en Marc en de kinderen.

Maandag gaan we aan de terugreis beginnen. Dat is dan het begin van de derde etappe van de Rome Toer.