2011 Rome Toer - Etappe 4

Marseille – Tholen

Zondag 7 Augustus vertrekken we uit Marseille. Het begin van de vierde etappe en tevens het laatste stukje over de Middellandse Zee. We hadden nog wel een dag in Marseille willen blijven, maar morgen wordt Mistral verwacht. Nu is het een rustige paar uur, waarbij pas wind opsteekt als we bijna in de Golf de Fos zijn.

We hadden telefonisch een ligplaats gereserveerd in Port St Louis. Daar strijken we de masten en maken Kaat klaar voor varen op de Rhône. Antennebeugel laten we nog staan, want de bruggen over de Rhône zijn 7 m hoog.

In Port St Louis gaan de masten naar beneden.

's-Avonds ontdekken we gelukkig nog dat de 12V dynamo ophanging verder kapot is gegaan. Ophangoog 2 (zie 2 foto's verder) was al veel eerder afgebroken, maar nu is ook ophangoog 1 afgebroken. We hebben geluk dat niet de hele zaak in de soep is gedraaid. Rolph en ik demonteren de hele dynamo met ophanging en ik zal op zoek moeten gaan naar een lasser die het kan repareren.

Van Port St Louis varen we Maandag 8 Augustus over de Rhône naar Arles, waar we aanleggen naast het Restaurant "Peniche" waar we al 3x eerder lagen. Helaas is het maandag en zijn ze gesloten, dus we kunnen er niet eten. Maar we krijgen de sleutel en kunnen alles verder zelf regelen. Met Rolph en Jacobien hebben we een bijzonder gezellig afscheidsdiner in een ander restaurant in Arles. Dinsdag maken we nog een toer door Arles, gegidst door Geeske; daarna vertrekken Rolph en Jacobien. Het waren weer 3 prima weken met hen.

Als ze weg zijn vertrekken we snel en varen nog naar Avignon. Het is al weer de 2e dag met een harde Mistral. N 6-7. Ik vervang het elastiek van de zonnetent omdat ik bang ben dat het breekt en de tent aan flarden waait.

In Avignon blijven we een extra dag liggen en ik vind er via de havenmeester een klusjesman, Pascal, die de 12V dynamo ophanging komt lassen. Dat gaat prima en na een uur door hem en een uur door mij klussen (het eerste een stuk duurder dan het tweede) lijkt de 12V dynamo eindelijk goed te zitten. Ik hoop dat dit probleem , waar we al 2 jaar mee tobben, nu eindelijk echt is opgelost.

Kijk nog maar eens terug naar het probleem in 2009

Pascal komt in Avignon de dynamo ophanging repareren.

12V dynamo ophanging gerepareerd.

Donderdag 11 Augustus varen we verder en gaan nog 2 van die enorme sluizen in de Rhône omhoog. In totaal al weer zo'n 35 meter omhoog. We vinden een niet zo mooie ligplaats in een stuk "Vieux Rhône" vlak voor een TGV brug, dus akelige herrie.

Na de 2 dagen Mistral op de Rhône hadden we vandaag weinig ZO wind en veel zon. 30 grC. Ik heb de extra zonnetent over de koekoek gemonteerd omdat het beneden wel erg warm wordt.

De volgende stop is een haventje in Cruas, in de schaduw van een kerncentrale

Cruas, met uitzicht op de kerncentrale

We varen verder de Rhône stroomop. Het gaat nog redelijk snel omdat er erg weinig stroom op de rivier is. Kennelijk weinig regen gevallen de laatste week.

De Rhône is voor een heel groot deel gekanaliseerd met 13 enorme sluizen. Op de oude rivierstukken is het prachtig en kom je langs oude, nog steeds mediterraan aandoende dorpen, zoals hier Voulte sur Rhône.

Voulte sur Rhône

Zaterdag 13 Augustus leggen we aan in Tournon. Nog niet eerder konden we hier aanleggen omdat het altijd vol was. Maar nu is er plaats, zij het dat de kade schuin afloopt. Met veel stootwillen, wrijfhouten en banden houden we het schip van de kant. Wat ook helpt is dat het een lang weekend is met Maandag 15-8 Maria Hemelvaart. De beroepsvaart ligt voor een groot deel stil.

Tournon, met brug uit 1825

De typische brug bij Tournon is ontworpen in 1825 door Marc Seghuin en was voorbeeld voor 20 andere bruggen over de Rhône, waarvan er nog een flink aantal bestaan.

Het is volle maan als we in Tournon zijn.

Volle maan in Tournon

Van Tournon varen we naar Vienne en Villefranche. Dinsdag 16 Augustus leggen we aan in de jachthaven van Macon. Mooie beschutte haven, maar wel een vreselijk eind van de stad. De enige reden dat we hier zijn is dat we Kaat een paar dagen alleen laten en dat dit een veilige haven is.

Het weer was de laatste week absoluut prachtig. Zon, blauwe lucht en warm. Soms een beetje te warm, maar daarover durven we niet te klagen, gezien alle berichten uit Nederland en België over het rampzalige weer.

Woensdag 17 Augustus vertrekken we voor een paar dagen naar Hasselt om Marloes en kindertjes te zien en om een paar zaken te regelen.

 

Zaterdag 20 Augustus zijn we weer terug aan boord. Het is 35 graden en het aan boord brengen van koffers en tassen is heftig. Daarna nog even de huurauto terugbrengen en dan heerlijk in de schaduw een wijntje drinken!

Zondag varen we naar Gigny, waar in een oude sluis een jachthaven is gemaakt. Meinard en Freeke wonen hier in de buurt en komen een borrel aan boord halen, Of liever, ze nemen een borrel mee in de vorm van een bijzondere rosé Cremant de Jura. Daarna gaan we in het oude sluishuis eten. Het is er heerlijk, net als op de heenreis.

Met Meinard en Freeke in Gigny

Maandag 22 Augustus naar Seurre. Hierna beginnen de kleine sluizen en lage bruggen, dus hier gaat antennebeugel en schijnwerper er af.

De Saône is hier nog maar een kleine rivier met prachtige plaatsjes, zoals hier: Gray sur Saône.

Prachtige plaatsen aan de Saône

Ko en Marianne komen hier aan boord. Met hen varen we verder de Saône op. Tot nu toe was het nog steeds rond de 35 graden. Hierna wordt het geleidelijk kouder.

Ko en Marianne komen in Gray aan boord

In Savoyeux gaan we naar het Restaurant "le Cactus" 5 km weg. We worden door de eigenares afgehaald en teruggebracht. Prima service vinden wij. Tot onze verbazing horen we dat er maar erg weinig bootjes-mensen gebruik van maken.

Ook in Savoyeux halen we de zonnetent weg voor de 2 tunnels van ieder rond de 700 meter lang die in de Saône ons verwachten.

2 tunnels in de Saône

Vrijdag 26 Augustus overnachten we in Port sur Saône en zetten Ko en ik de zonnetent weer op. Net op tijd is de klus klaar; dan gaat het regenen en hebben we een paar dagen minder goed weer.

Met Ko en Marianne maakt  dat voor de stemming niet uit. Ko ken ik kennen elkaar al vanaf de lagere school en Marianne was een studiegenoot. Met hen blijft er altijd veel te bespreken en te lachen.

Ko en Marianne

In Corre verlaten we Zaterdag 27 Augustus de Saône en varen het Canal des Vosges in 

Het Canal des Vosges is gemaakt tussen 1874 en 1880, vrij snel na de annexatie van Elzas Lotharingen door Duitsland na de Frans Duitse oorlog. Nu is het een smal en kwetsbaar kanaal met veel stremmingen door kade-instortingen of sluismuur-gaten, zoals ook nu nog als we het kanaal invaren. De planning is dat de gestremde sluis 100 km verderop over 2 dagen weer open gaat. We gokken er maar op dat dat ook gaat lukken.

Het kanaal is prachtig. Langzaam slingeren we de heuvels van de Vogezen op. Veel bomen, weinig mensen. Ko ziet een ijsvogeltje.

Er komen een paar mooie maar koude dagen aan met mistflarden in de vroege ochtend.

Koude ochtend in het Canal des Vosges

In totaal zijn er in het kanaal 91 sluizen, ieder met een verval van rond de 3 meter. De eerste 45 gaan omhoog en dan is het behoorlijk lastig om een lijntje om de bolder op de sluis te krijgen. Geeske is er heel handig in om dat met een pikhaakje te doen en ook Marianne leert de truc snel.

Marianne bedient de voorlijn

Er zijn weinig aanlegplaatsen dus als er een plaatsje vrij is maken we daar snel gebruik van voor een overnachting.

Overnachting voor een sluis

Het hoogste stuk van het kanaal, het "bief de partage", ligt op 350 meter boven zeeniveau. Het is erg smal en ondiep en bijna helemaal overgroeid door de bomen. We horen later dat het water niveau hier laag wordt gehouden om de kans op dijk-instortingen zo klein mogelijk te maken. Als er een geladen peniche doorheen gaat wordt het waterniveau een dag van te voren wat verhoogd.

Het "bief de partage" in het Canal des Vosges

Na 14 sluizen naar beneden hebben we het vorige record van de heenweg op het Canal des Ardennes van 31 sluizen op 1 dag verbroken: Nu staat het op 34!

Dinsdag 30 Augustus varen we naar Epinal. Ko en Marianne gaan hier van boord en gaan met trein en bus terug naar Gray waar hun auto staat.

Wij varen nog wat verder naar Thaon en, 31 Augustus, naar Charmes. Dit stuk van het kanaal ligt in het dal van de Moezel, waar je zo nu en dan mooie uitzichten op hebt.

De Moezel

We zijn vandaag, 31 Augustus, de sluis gepasseerd die 5 weken geleden gedeeltelijk is ingestort en die pas sinds 2 dagen weer open is. Daardoor komen er nu weer tegenliggers. We komen zelfs 3 peniches tegen.

Net als op de heenweg al weer enorm geluk dat we door deze sluis kunnen zonder vertraging.

We hebben nog 15 kleine sluizen en 30 km in het Canal de Vosges voor ons, daarna begint de Moezel. Alles is op schema om Peter en Els volgens plan 7 September in Konz welkom te heten.

Vrijdag 2 September de laatste kleine sluizen van het Canal des Vosges.

De laatste kleine sluis in het Canal des Vosges

Dan geen groter tegenstelling mogelijk: Kaal en lelijk en heel grote sluizen op het eerste stuk van de Moezel.

De eerste grote sluis in de Moezel

We hadden een paar dagen tropisch weer. We waanden ons weer even in de Med. Maar als de Moezel steeds lieflijker wordt, wordt het weer minder.

In Schengen (Luxemburg) gaat na een paar maanden de Franse gastvlag weg. Hij is gebleekt door de zon.

In Schwebsange (Luxemburg) is het nog 24 grC en droog, Maar daarna in Konz , de eerste Duitse haven, wordt het echt fris en regenachtig. Ik maak daarvan gebruik door wat te klussen in de machinekamer.

Peter en Els zouden hier aan boord komen, maar een dag van te voren moeten ze helaas afzeggen door ziekte. Heel ongezellig. We gaan dan maar een dag eerder varen en doen wat langer over de Moezel die we niet zo goed kennen.

Valt een beetje tegen door het uiterst matige weer. Bewolkt, koel en zo nu en dan zelfs regen. De uitzichten zijn maar flauwtjes, dus niet zo veel foto's. Alleen 1 van de vele zonnewijzers die er op de bergen tussen de eindeloze hoeveelheid wijnstokken staan.

Zonnewijzers aan de Moezel

We maken stops in de wijndorpen Bernkastel en Zell (van de Schwartze Katze), waar je Kaat kan bekijken door een romantisch priëel van druivenranken.

Romantisch Zell

Zaterdag 10-9, verjaardag van Marloes en laatste dag voor ons op de Moezel, begint met mist maar daarna wordt het opeens prachtig weer. En dus kunnen we nog genieten van prachtige uitzichten op wijnhellingen en kastelen en ruines.

Wijnhellingen van de Moezel bij mooi weer

Kastelen en ruïnes aan de Moezel

Het is een onrustige dag met veel drukte in en rond de sluizen. We zijn eigenlijk blij als we de laatste sluis in Koblenz zijn gepasseerd en de Rijn op varen. 1 km stroom op naar Ehrenbreitstein, een leuke haven tegenover Koblenz. We mogen er langszij een ander schip liggen. Daarvoor moet natuurlijk een "Anlegertrunk" worden geschonken.

Anlegertrunk in Ehrenbreitstein

Ik begin met de klus om de masten overeind te zetten. Dat is zo'n heerlijk moment als die weer overeind staan. En dan nog 400 km Rijn. Zonder sluizen!!

 

Van Ehrenbreitstein varen we naar Bad Honnef met staande voormast. In de haven van Bad Honnef heb je een werkelijk fabelachtig uitzicht over de Rijn en de ruïne Drachenfels. Helaas is het er slecht weer, dus laten we de achtermast nog maar even naar beneden.

Schitterend uitzicht over de Rijn bij Bad Honnef

Van Bad Honnef naar Düsseldorf met een harde ZW wind. We blijven 2 dagen in Düsseldorf en zetten er de antennebeugel en achtermast overeind. Als daarna de zonnetent niet is weggewaaid en weer op zijn plaats zit, ziet Kaat er weer als zeeschip uit en zijn wij moe en gelukkig.

Woensdag 14 September van Düsseldorf naar Wesel; Daar is aan het eind van de 2e Wereldoorlog een spoorbrug uit 1830 verwoest door terugtrekkende Duitse troepen. Een groot stuk van de restanten van de brug staat nog in de uiterwaarden.

1 pijler is tot Denkmahl verklaard en is een mooi uitzichtspunt over de rivier.

Denkmahl op een pijler van de oude brug bij Wesel

Donderdag 15 September keren we terug in Nederland en varen naar Arnhem, waar we een ligplaats krijgen op de plaats voor historische schepen.. We blijven er 3 dagen liggen en hebben heel gezellige bijeenkomst met Leonard en Verena en Peter en Liesbeth.

Met Dessens en Schutte's in Arnhem

Ook in Arnhem komt Philine Kaatje voor het eerst op bezoek bij haar peet-bet-over-over-over-grootmoeder Kaat Mossel. Ouders, broer en grootouders van PK zijn ook van de partij en ook Marloes, Martje en Tjaart komen aan boord. Geeske heeft een heerlijke lunch gemaakt.

Philine Kaatje voor het eerst met haar vader op Kaat

Zondag 18 September varen we over Rijn en Lek naar Culemborg. Het is koud en heel wisselvallig weer. Bij Wijk bij Duurstede een knallende lucht en draaiende molen. Kan het Hollandser?

Hollands landschap bij Wijk bij Duurstede

In Culemborg komen Joost en Carla, vrienden die we 25 jaar niet gezien hebben, even aan boord.

Daarna varen we via Lek, Noord, Dordtsche Kil en Hollands Diep naar Willemstad. Dinsdag 20 September het laatste stukje naar Tholen. Na 6 maanden ligt Kaat weer op zijn bekende plaats en lijkt het of er niets is gebeurd. Behalve dat Kaat na ruim 400 sluizen op veel plaatsen dringend geverfd moet worden. Dat is een klus voor de komende maand als het weer een beetje mee wil zitten.

Na 6 maanden terug in Tholen

Geeske haalt de auto uit Hasselt, ik ruim op en Woensdagavond gaan we met de eerste lading bagage naar huis.

Dit is het einde van de Rome Toer

We legden 5120 km af; passeerden 408 sluizen en draaiden 644 motoruren.

We waren bijna 4 maanden op de Middellandse zee, hadden er veel warm mooi weer, maar ook relatief veel matig weer en vaak veel wind en golven.

Één van de spectaculairste van onze 9 lange reizen vanaf 2003!!