2012 Wadden Toer - Etappe 2

Vegesack - Tholen

Woensdag 22 Augustus vertrekken we weer uit Vegesack. De havenmeester (een van de weinige vrouwelijke havenmeesters in Duitsland) draait precies op het gevraagde tijdstip van 8 uur de ingenieuse brug voor de haven.

In Vegesack besluiten we dat dit het verste punt is van deze reis

Het is 1 uur na hoog water en er staat een harde stroom mee. We zijn net voor laag water in Bremerhaven en gaan weer door de sluis naar de Neuer Hafen.

Daar komen we te liggen achter het Bremer Kogge schip. Dit schip is n van de drie replica's van het koggeschip uit 1380, waarvan de resten in 1962 zijn gevonden in de Weser bij Bremen. Deze resten zijn geconserveerd en worden ten toon gesteld in het Scheepvaartmuseum in Bremerhaven.

De schipper van de Ubema von Bremen zet zijn handtekening in Geeske's Kogge-boek.

In Bremerhaven achter de Bremer Kogge

De volgende dag vertrekken we weer uit Bremerhafen en varen de Weser verder af. Daar zien we een heel ander aspect van het hele Waddengebied: industrie en container overslag havens. Overal worden de prachtige natuurgebieden afgewisseld met industriegebieden in de Ems, de Jade, de Weser en de Elbe.

Een ander aspect van dit gebied

We varen met vallend water van Bremerhaven naar het begin van het wantij van de Hohe Weg. Ankeren daar een paar uur tot er genoeg water staat en gaan dan weer verder. Aan de Jade gaan we in Hooksiel liggen voor de nacht. Langszij de Orion. Twee dagen geleden lagen we op zijn ligplaats in Vegesack. Eerder al kwamen we de Geo Gleistein tegen, ook uit Vegesack

In Hooksiel naast de Orion

Terwijl ik dit schrijf is het donderdagavond 23 Augustus. De hele dag was het Westelijke wind 5. Mooie stevige waddentrip met veel zout water over het schip. Hier voelt Kaat zich thuis. Voor morgen wordt er rustig weer voorspeld, maar dan weer een paar dagen westelijk 5-6. We blijven dus lekker op het Wad.

 

Om te laten zien wat we tot nu toe hebben gevaren geef ik hierbij een afdruk van de computertrack van de hele reis tot nu toe en een vergrootte afdruk van het stuk tussen Delfzijl en Vegesack.

Computer track Waddentoer tot 24 Augustus

Vrijdag 24 Augustus varen we van Hooksiel naar Spiekeroog. Eerst een paar uur ten anker voor het wantij bij Minseneroog tot we daar overheen kunnen. Bij het anker op gaan slipt de koppling en krijgen we het anker niet meer helemaal omhoog. Met een paar harde klappen van de grote voorhamer is dat snel opgelost. We hadden dat de vorige keer in Giglio, waar nu nog steeds het wrak van de Costa Concordia ligt. We noemen het dus maar de "actie Giglio".

In Spiekeroog gaat het een paar dagen hard waaien en dus blijven we er liggen en zien veel van het eiland waaronder de oudste kerk van het Oostfriese waddengebied.

Spiekeroog: ruig weer

Spiekeroog: kerk uit 1696

Van Spiekeroog naar Langeoog, waar we weer een lange fietstocht maken en de watertoren bekijken.

Langeoog heeft geen vuurtoren, wel een watertoren

Na Langeoog bezoeken we Baltrum, en hebben weer veel contact met Udo en Lene.

Daarna naar Norderney waar we een middag het oude centrum opzoeken.met een monstrueus standbeeld ter herinnering aan de Duitse eenwording in 1871 en ter ere van Kaiser Wilhelm. Over de rol van Bismarck bij de eenwording geen woord.

Maar er zijn ook veel mooie dingen die herinneren aan de tijd dat Norderney de "place to be" was. Al vanaf 1797 was het een toeristeneiland met Seebad. Er kwamen heel veel beroemdheden zoals Bismarck, Heine, Fontane en Reichskanzler von Blow. Het Kurhaus en het mooie theatertje herinneren aan die tijd.

Monstrueus Denkmahl

Theater op Norderney

Het Kurhaus van Norderney

Van Norderney naar Juist. In het zeegat tussen die 2 eilanden staat een verschrikkelijke zee. Het waait niet zo hard, maar de deining van de NW 7 van gisteren staat er nog en loopt dwars over alle platen. In de slechts 3 meter diepe geul lopen de bijna brekende golven dwars. Wij vinden het niet leuk, maar Kaat vaart onverstoorbaar door.

Op Juist rijden we weer met de fiets het dorp rond. Ook weer een mooi oud en heel vriendeijk eiland.

Daarna naar het laatste Duitse eiland Borkum. Een onaantrekkelijke haven, maar je kan er makkelijk water tanken. Dus doen we daar op Zondag de wekelijkse was en poets.

Ik maak Kaat 1x per week schoon met de hoge druk spuit, maar deze keer is de sproeier verstopt. De meer dan 40 jaar bewaarde doorprikkers van de verstuivers van de Kromhout motor lossen het probleem op.

Wekelijkse schoonmaaktbeurt met de hoge druk spuit

40 jaar bewaard: Kromhout prikkers versproeiers

Maandag 3 September steken we de Ems over, verlaten Duitsland en gaan via het Eemswadje en het Hornhuizerwad het Groningse wad op. Het contrast kan niet groter zijn. We varen vlak langs het totaal verlaten Rottumerplaat en Simonszand, met alleen honderdduizenden vogels en heel veel zeehonden. Op de achtergrond de skyline van Borkum met mondaine hotels.

Rottumerplaat en Borkum

In het stuk tussen Eems en Lauwersoog is er maar 1 haven: Noordpolderzijl en die is voor ons te ondiep geworden. Dus wij ankeren halverwege voor het Lutjewad. Eerst is er overal nog water, een paar uur later valt alles om ons heen droog.

Het is redelijk hallucinant om in deze stilte aan de computer de website bij te werken. Wat is de wereld veranderd sinds wij voor het eerst in dit gebied kwamen in de 70-er jaren. Van mobiele telefoon en internet had nog niemand gehoord en zelfs marifoon hadden we toen nog niet.

Er is nog iets enorm veranderd. Vroeger moest je maar zo'n beetje gokken hoe diep een vaarwater op de ondiepste plaats (wantij) is. Tegenwoordig vind je op internet de dieptestaat van Rijkswaterstaat met van alle wantij's op de Nederlandse Waddenzee de diepte ten opzichte van NAP. Via de marifoon vraag je aan Verkeerscentrale Brandaris of Schiermonnikoog een actuele waterstand ten opzichte van NAP. Met die 2 gegevens weet je exact hoeveel vaardiepte je hebt. In de Duitse Waddenzee bestaat iets soortgelijks.

Het stille Groningse Wad

Na een rustige nacht liggen we de ochtend van 4 September nog steeds op dezelfde plek te wachten tot het water hoog genoeg is om over het wantij van het Lutjewad te kunnen. Wij liggen nog zo'n beetje droog terwijl een visser langzaam naast ons aan het vissen is alsof het heel diep is.

Een visser in de vroege ochtend

Dinsdag 4 September liggen we in Lauwersoog. Het is hier een beetje triestig geworden. Supermarkt dicht; restaurant nog maar een paar dagen open en in de passantenhaven zijn er zo'n 100 ligplaatsen voor kleinere jachten waar niemand ligt, terwijl er voor ons eigenlijk geen plaats is.

Het weer in de afgelopen periode was prachtig, op een paar dagen harde wind na. We konden daardoor en omdat het vlak na springtij is, het stille grootse Groninger Wad over. Ook nu nog is het voor het Wad in September prachtig weer: Zonnig, ZW 4 en 22 gr Celsius.

Via Ameland varen we in 2 dagen naar Terschelling waar we een dagje extra blijven liggen.

Terschelling

Van Terschelling naar Harlingen op een mooie warme dag. Het is vreselijk druk met jachten en charters. Alles vaart en daardoor is het in de haven van Harlingen erg stil. We kunnen daardoor in de Noorderhaven, in het hoogseizoen alleen bestemd voor jachten korter dan 15 meter.

Harlingen Noorderhaven

Zondag 9 September nog steeds zomers warm en daardoor waanzinnig druk. We varen van Harlingen naar Hindeloopen. De sluis in de Afsluitdijk is propvol.

In Hindeloopen krijgen we een prachtige ligplaats met uitzicht over het IJsselmeer.

Hindeloopen: uitzicht over het IJsselmeer

De volgende dag waait het W 5-6. Eerst willen we daarom een dag extra blijven liggen maar als we horen dat het de volgende dag net zo zal zijn besluiten we toch te vertrekken naar Enkhuizen. We zetten alles zeevast en hijsen het steunzeiltje. We krijgen heel veel water over het schip. Dat is heel goed om al het zout van de Waddenzee weg te spoelen.

Het is een ruige trip, maar alles verloopt prima en we zijn op tijd in Enkhuizen om met Margreeth en Ernst uit eten te gaan.

Dromedaris verlicht

En dan gaat het snel: Enkhuizen - Durgerdam waar we de voormast strijken.

Durgerdam via Amsterdam-Rijnkanaal naar Vianen waar we een goede ligplaats vinden aan de drijvende jachtensteiger.

Vianen - Veerhaven Rotterdam. Daar blijven we nog een extra dag liggen om niet al te snel thuis te zijn.

Rotterdam - Willemstad via Oude Maas en Spui. Altijd weer een prachtig tochtje.

Maar dan onvermijdelijk Maandag 17 September terug in de thuishaven Tholen.

Terug in de thuishaven Tholen

Dat was dan de Waddentoer 2012.

De Waddentoer

Varen op de Waddenzee met Kaat is absoluut het mooiste wat er is. Natuurlijk is het vreselijk spectaculair op de Med in havens als St Tropez, Cannes of Monaco te komen, maar qua varen is de Waddenzee oneinig veel mooier en uitdagender. Je hebt alle kennis nodig die je in huis hebt. Je houdt rekening met getijden, maanstanden, windrichting en -snelheid.

En ondanks alle informatie die je tegenwoordig hebt kom je toch zo nu en dan in onaangename onverwachte situaties zoals bv bij Norderney.

Jammer dat er geen Waddenzee bestaat met Med-klimaat!

We weten echt niet waar we volgend jaar voor moeten kiezen: het varen op de Waddenzee of het klimaat van de Med of toch naar Helsinki.