2013 Fin Toer - Etappe 1

Tholen - Mariehamn (Aaland)

Zaterdag 30 Maart komen we met de laatste bagage aan boord.  Ayolt en Jan Anne komen Zondagavond aan boord en Maandag 1 April, 2e Paasdag, varen we met z'n vieren naar Willemstad. Jan Anne staat veel aan het roer en leert de beginselen van navigeren. Gaat hem beide uitstekend af.

Jan Anne aan het roer

Jan Anne navigeert

Marloes, Martje en Tjaart komen in Willemstad aan boord en de Paashaas verstopt eieren die fanatiek gezocht worden.

Paas-eieren zoeken in Willemstad

Dinsdag  2 April begint de Fin Toer echt en gaan we richting Noord. De harde NO wind verhindert ons om over zee te gaan, dus binnendoor naar de Lek en na een overnachting in Schoonhoven, door het Amsterdam-Rijnkanaal. Daarvoor moet de voormast naar beneden. Ten anker bij Durgerdam gaat hij weer omhoog. Dat zijn allemaal geen feestklussen bij  zo'n 3 grC en een snijdende NO wind.

Van Durgerdam naar Urk, waar Ayolt en Tjaart even langs komen en mee eten. Zij waren met z'n tweeen naar "Oude Opa" in Groningen geweest.

Van Urk varen we naar Lemmer en door de Friese meren naar Leeuwarden. Dan Dokkumer Ee, Dokkumer Grootdiep en Dokkumer Diep, waar we overnachten aan een Marekrite steiger. In het seizoen is het voor ons wel eens lastig hier een ligplaats te vinden, nu is het vrij eenzaam. We zien een paar bootjes per dag, niet meer.

Eenzaam aan een steiger in het Dokkumer Diep

We kunnen niet zo snel omdat de bruggen in Groningen stad op Zondag in April nog niet worden bediend. Dus overnachten we in Garnwerd en eten in Café Hammingh. Geen straf!

Maandag 8 April van Garnwerd naar Delfzijl. Hier constateren we voor de derde keer deze reis dat de warm-waterleiding lekt. Iedere keer nieuwe koppelingen monteren en alles droog maken. We besluiten dat het zo niet langer kan. We blijven in Delfzijl tot dit is opgelost. Overleg met Adri in Tholen leert dat nieuwe warmwaterslang de enige oplossing is. Hij is bereid Woensdag naar Delfzijl te komen met nieuw spul en te helpen met de installatie.

Daarom zijn we vrijwel de hele Dinsdag bezig met kasten aan stuurboord leegmaken en de inhoud verplaatsen naar de bank aan bakboord. Daarna de kasten demonteren zodat we bij de leidingen kunnen.

Alle kasten aan SB leeg voor reparatie warm-waterleiding

Alles ligt aan BB

Adri komt Woensdagochtend al om 7.45 uur aan boord; wij zijn nog maar nauwelijks wakker en aangekleed. Hij moet rond 4 uur zijn vertrokken uit Bergen op Zoom. Hij gaat direct als een razende aan de slag en in minder dan een uur zit de nieuwe leiding er in met de nieuwe koppelingen. Direct testen met koud water: alles dicht. Ook later op de dag met warm water: alles dicht.

Uitstekende actie van Adri! Helaas ging het allemaal zo snel, dat er geen foto's van zijn. Om 9 uur ging hij al weer verder naar familie in Noord Holland.

Tot 14 uur waren we bezig met de kasten weer te monteren en schoon te maken en opnieuw in te richten. Een vrij rigoreuze manier om een grote schoonmaak te houden!

Nu liggen we een beetje op apegapen en bereiden zachtjes voor om morgen weer te gaan varen. Over het wad naar Norderney is het plan.

We hadden eigenlijk al in Cuxhafen moeten zijn, waar Joe en Pat dan aan boord zouden komen. Zij gaan 2 nachten in een B&B in Hamburg en bezoeken waarschijnlijk Helgoland. Hopelijk zijn wij dan nog op tijd in Cuxhafen om met hen door het Kieler Kanaal naar Denemarken te kunnen varen.

Wat is varen toch verrassend!!

 

Donderdag 11 April varen we verder. Het is nogal slecht zicht, daarom vragen we radar begeleiding aan Ems Traffic als we de Ems oversteken. We hebben het goed uitgerekend met het tij en we komen tegen de avond in Norderney.

Na rijp beraad en overleg met de havenmeester besluiten we om de volgende dag met vrijwel laag water te vertrekken. Volgens de deskundigen staat er dan in het Dovetief genoeg water voor ons.

Dus vertrekken we de volgende ochtend om 6 uur. Het schemert nog. In de haven is er goed zicht, maar zodra we de haven uit zijn is er vrijwel geen zicht meer. Je kan nog zo'n 300 meter zien en dat is te weinig om de boeien te zien. Op radar en met plotter varen we dus langzaam verder. Hard werken, maar het gaat prima. We zijn blij dat onze kaarten nieuw zijn. En toch liggen een paar tonnen op het ondiepste stuk niet op de plaats in de kaart aangegeven. We hadden daarmee rekening gehouden en de radar leidt ons goed naar buiten. Eenmaal op zee varen we met gewone snelheid met radar en plotter. Er vaart niet veel zo dicht bij de kust. Zo nu en dan wijken we een beetje uit als een schip dichter bij komt dan een mijl.Soms zien we dan even een schim van een vissersschip, maar meestal zien we niets omdat het zicht nauwelijks meer wordt dan 300 meter. Bij het kruisen van de Jade, de Alte Weser en de Neue Weser krijgen we radarbegeleiding van Jade Traffic, Weser Traffic en German Bight Traffic. Allemaal uiterst professioneel en vriendelijk. Bij de Alte Weser moesten we bijna een uur wachten op passerende in- en uitvarende schepen. Het enige wat we er van zien zijn vlekken op de radar die voorbij schuiven..

Omdat we 1 van die vlekken op de radar te dichtbij laten komen, hebben we bijna een aanvaring met een loodsboot. Gelukkig ligt die stil en varen wij heel langzaam. Maar je schrikt je wel een ongeluk, als je zo dichtbij een schim ziet opdoemen.

Als we de Elbe beginnen in te varen neemt het zicht gelukkig toe tot zo'n 2000 meter. Door het uurtje vertraging bij de Neue Weser krijgen we het allerlaatste stukje wat stroom tegen, maar we hebben bijna de hele trip stroom mee gehad.

Als we om 16 uur aanleggen in de jachthaven van Cuxhafen staan Joe en Pat ons daar op te wachten. Heel goed weerzien dat gevierd wordt met bubbels en later een diner in het clubhuis.

 

De dag daarna varen we met Joe en Pat de Elbe verder op tot Brunsbüttelkoog, waar we door de sluis het Kieler Kanaal opgaan. De sluis wordt snel bediend, zodat we nog een stuk kanaal kunnen varen voor het donker wordt. We gaan naar Rendsburg en natuurlijk hebben we daar de volgende ochtend het bekende ontbijt.

Ontbijt met Joe en Pat in Rendsburg

Van Rendsburg varen we naar Kiel, waar we overnachten in de Kieler Yacht Club.

Maandag 15 April varen we de Kieler Bucht uit en steken over naar Marstal op het eiland Aerø, Denemarken. We hebben een uitstekend diner in Restaurant Fru Berg, direct aan de haven. Omdat de eigenares hoorde dat onze kinderen in Australië wonen, kregen we een fles Australische wijn.

Joe en de eigenares van Restaurant Fru Berg in Marstal

Australische wijn

Van Marstal naar het eiland Omø, onze zoveelste haven die nog vrijwel leeg is. Het seizoen is duidelijk nog niet begonnen.

Het is overal leeg, zoals hier in Omø

Van Omø varen we Donderdag 18 April naar Stege op het eiland Møn. Voor het eerst deze week is er veel wind uit westelijke richting.

Brug bij Møn

Joe en Pat vertrekken van hier met de bus naar Vordingborg en dan met de trein naar Kopenhagen vanwaar zij terug vliegen naar Ierland.

Na het afscheid blijven we nog rustig een dag liggen want het waait hard.

Afscheid van Joe en Pat

Zaterdag 20 April is de wind gaan liggen en vertrekken we uit Stege. We varen vlak langs het idyllische eilandje Nyord waar we eigenlijk naar toe hadden gewild, maar de wind besliste anders. We waren er tijdens onze huwelijksreis in 1966. Nu blijft het voorlopig een droom.

Nyord blijft een droom

Tot onze verrassing staat er in de Sont weinig deining ondanks de harde wind van gisteren. We hebben dus een rustige oversteek naar Zweden en verleggen halverwege onze koers zelfs nog naar een verdere haven: Gislovs Läde.

In Skillinge voor de Hamnkrog

Van Gislovs Läde varen we de volgende dag naar Skillinge. Eerst rustige zee, maar als we naar het Noorden buigen komt de deining vanuit Polen daar en hebben we nog een onrustig uurtje.

Maandag 22 April willen we eigenlijk naar het eiland Hanø, maar de intussen echt lastig geworden deining van zo'n meter hoog is bepaald oncomfortabel en dus besluiten we na een uurtje Simrishamn in te varen. We blijven daar 2 dagen liggen want het gaat even doorwaaien uit het Westen.

Dan echt naar het prachtige eiland Hanø waar de havenmeester ons nog herkent uit 2009.

Klik hier om er meer over te lezen op de heenweg en Klik hier om er meer over te lezen op de terugweg

We zijn in Hanø de tweede passant van het jaar.

Het eiland Hanø

We maken er een wandeling naar de vuurtoren op de 65 m hoge top van het eiland. Het is nog zo stil dat de vele elanden vredig staan te grazen en zich niet door ons laten storen

De elanden op Hanø

Van Hanø naar Karlskrona en op Vrijdag 26 April van Karlskrona naar Kalmar. Een 55 mijl lange trip die ons lang zal heugen. Eerst door de scheren bij Karlskrona met redelijk, daarna slecht zicht. Op het laatst is het alleen op radar en plotter varen. Na onze ervaring in de Duitse Bocht, gaat dat eigenlijk probleemloos, maar als we uit de scheren de zee opvaren aan het Zuid Oostelijk puntje van Zweden, staat er opeens een akelig hoge deining van zo'n 1 meter. Dat hadden we helemaal niet verwacht omdat er al een paar dagen niet veel wind meer is. De combinatie van hoge golven en vrijwel geen hand voor ogen zien werkt erg desorienterend. Bovendien varen we nog bijna over een ton heen. Er liggen op veel plaatsen nog de winter-tonnen, die allerakeligst klein zijn. Je ziet ze absoluut niet met de radar en nauwelijks met het blote oog.

Het duurt even voor we een goede kompaskoers hebben en voor we het ondiepe stuk uit zijn en de koers naar het Noorden kunnen verleggen. De deining blijft lang hoog, maar schuin van achteren is het wel uit te houden.

Na een tijdje verdwijnt de mist en wordt het zelfs heel mooi weer.

 

Van Kalmar naar Oskarshamn en daarna door de scheren naar Västervik.

Het varen door de scheren is weer heel mooi. Heel geheimzinnige doorkijkjes, afgewisseld met ruige rotsen om je heen. Het is even wennen, maar dan lijken de rotsen steeds onschuldiger te worden!

Doorkijkje op de Blauwe Jonkvrouw

In Västervik blijven we ruim 2 dagen liggen. Klussen, poetsen, diesel en water tanken en....

Västervik

......naar de abdicatie van de koningin en de kroning van de nieuwe koning kijken. Geeske heeft zich goed voorbereid. Ik heb de onvergeeflijke fout gemaakt mijn oranje T-shirt te zijn vergeten.

Geeske bereidt zich voor op de kroning

We gaan naar Centralhotellet en hebben er eerst een uitgebreid ontbijt. Daarna zetten ons voor de tv en iPad. Een prima hotel dat bijzonder gastvrij is voor ons.(Klik hier om er meer over te lezen)

 

Het weer van de afgelopen tijd was voornamelijk nog steeds koud! De cv is nog maar nauwelijks uit geweest. We hebben dan ook eerder diesel moeten tanken dan gepland. We hebben een paar dagen met veel wind gehad, maar over het algemeen heel mooi weer. Veel zon en ijs-heldere luchten zoals je ze alleen hier in het Noorden hebt.

 

Woensdag 1 mei varen we van Västervik naar Arkösund. Er is een mooie nieuwe jachthaven waar al wel 1 schepen liggen. Er is ook een prima wifi, waardoor we via "Uitzending gemist" de kroning bekijken.

De kroning zien we in Arkösund

Nieuwe jachthaven in Arkösund

Van Arkösund naar een mooie ankerplaats in de buurt van Nyköping. Het was een beetje onrustige trip door harde wind op een erg open stuk.

Een mooie ankerbaai

Naar het eiland Utø ook weer flinke wind. Op de open stukken zetten we het steunzeil waardoor het allemaal acceptabel blijft.

Op het eiland is het lekker warm in de zon. Zodra we weer varen is het op zee 8 gr of minder; gaan de deuren dicht en de verwarming aan.

Het eiland Utø

Van Utø varen we naar Ingmarsø. Een absolute parel in het scherengebied oost van Stockholm. Het lijkt er wel erg koud, maar in werkelijkheid valt het wel mee.

Op Ingmarsø is het echt koud

Een haven waar we in het hoogseizoen absoluut geen plaats zullen krijgen. Nu gaan we aan een steiger liggen waar anders 10 zeilboten dwars op liggen met hekanker. We zijn het grootste schip daar ooit geweest.

Er is een heerlijke houtgestookte sauna waar ik geruime tijd doorbreng. Heel gezellig met een mooi uitzicht over de haven.

Uitzicht uit de sauna op Ingmarsø

Als we de volgende ochtend (Zondag 5 Mei) weg willen varen waait het nogal. In 1 keer naar Aaland varen zit er dus niet in. Daarom doen we het rustig aan en maken eerst een wandeling over het eiland. In de winter moet het hier wel heel eenzaam en stil zijn.

In de middag varen we naar al weer een bekende en prachtige ankerbaai, door Geeske het kikkerbaaitje genoemd. We zitten er voor het eerst zelfs even in de zon.

Het prachtige "kikkerbaaitje"

Eindelijk in de zon zitten

De volgende ochtend om 6 uur staan we op, kijken naar het weerbericht op internet en besluiten dat we kunnen oversteken naar Mariehamn. Het is geen erg rustige oversteek met Z 4 later 4/5 schuin achter en de zeedeining dwars, maar met het steunzeil er bij blijft het net binnen de perken.

 

We zijn weer in Mariehamn. Heel lang was dat slechts een verre droom. De eerste keer was een heel speciale. Nu zijn we er al weer voor de 7e keer.

We gaan eten in het meer dan 100 jaar oude clubhuis met mooi uitzicht.

In het club-restaurant in Mariehamn

Dinsdag 7 mei nemen we een extra dag voor Mariehamn. Naast de gebruikelijke huishoudelijke zaken als wassen, schip poetsen en boodschappen doen fietsen we rond en gaan naar de Knörring, voorheen Jan Nieveen en drinken daar een drankje op het terras / achterdek.Het is heerlijk weer.

Hittegolf in Mariehamn

Knörring voorheen Jan Nieveen

Het is nu al weken lang absoluut prachtig weer. Alleen maar zon. Regen een enkele keer 's-nachts een paar druppels. Het blijft koud, zij het dat het vandaag (dinsdag 7 mei) wat warmer is. 15 gr. De cv is dan ook voor het eerst de hele dag uit geweest en pas net, vanavond om 22 uur weer aangegaan.

De wind is vrij voorspelbaar 's-ochtends van weinig naar matig; 's-middags van matig naar stevig en 's-avonds weer afnemend

Het is hier al weer zo'n 17 uur per dag licht met ongeveer 13 uur zon. Felle zon, helder licht, alsof je regelrecht naar de Noordpool kijkt.

Dit licht en dit vaargebied zijn verslavend.

 

We hebben besloten dat dit het einde is van de eerste etappe; 5 weken, meer dan 1000 mijl varen. Vooral de laatste paar weken schitterend weer.