2013 Fin Toer - Etappe 3

Savonlinna - Stockholm

We liggen nog 2 dagen in Savonlinna en bekijken de stad en het kasteel. We overwegen heel serieus om nog noordelijker te varen. Maar dat zou een week extra in dit gebied betekenen en die week hebben we liever wat later als we weer in het scherengebied zijn.

Dus vertrekken we Donderdag 13 Juni uit Savonlinna, varen nog een rondje om het kasteel en gaan dan richting zuid. Dit was het noordelijkste punt van deze reis en van Kaat ooit: 61' 51,97N.

We varen nog een rondje om het kasteel

Via een mooie ankerplaats varen we terug naar Puumala waar we weer een nacht liggen, nu met Joost en Titia.

We liggen weer een nacht in Puumala

Op weg naar de volgende ankerplaats komen we in een zware onweersbui. Een blikseminslag wel erg dichtbij doet ons allemaal een gat in de lucht springen van schrik. De ankerplaats en het hele gebiedje waar we liggen is er niet minder mooi om.

Al weer een mooie ankerplaats

Zondag 16 Juni zijn we terug in Lappeenranta op vrijwel dezelfde ligplaats. Al weer een enorme onweersbui met daarna een prachtige regenboog.

Joost en Titia nodigen ons uit voor diner in Wanha Makasiini. Het is prima, net als 10 dagen geleden.

Regenboog in Lappeenranta

Met z'n vieren in Lappeenranta

Het zandkasteel vordert

Maandag 17 Juni vertrekken Joost en Titia weer na 5 bijzondere dagen.

 

Wij blijven nog een dagje liggen, doen de was, ruimen op en bereiden ons voor op de komende reis door het kanaal.

De volgende dag vertrekken we uit Lappeenranta en gaan weer door het Saimaa kanaal. We overnachten op de plaats van de Finse grenscontrole.

 

Om 7 uur de volgende dag komt de Finse douane en grenspolitie en klaart ons in 5 minuten uit. We gaan door de 5 resterende sluizen in het Russische deel. De sluizen zelf gaan razendsnel, maar de douane en grenspolitie nemen wat meer tijd. Uiteindelijk vertrekken we rond 12 uur van de laatste sluis en beginnen aan het stuk Russische meren langs Vytock en Viborg. Rond 15 uur zijn we op open zee. De wind is intussen gedraaid van NW naar ZW, maar blijft heel vriendelijk zodat we een rustige en aangename overtocht naar het eerste Finse eiland Santio hebben. De douane en grenspolitie zijn daar weer in 5 minuten met ons klaar. Wat een verschil met Rusland. Er komen nog verschillende Finse zeilboten binnen die op weg zijn naar het Saimaa kanaal. Je kan zien dat het seizoen begint. De wind valt geheel weg en om 22 uur zitten we lekker buiten in het zonnetje te eten.

 

We kijken terug op een mooie periode van bijna 2 weken in de Finse meren. Het zuidelijk deel hebben we goed verkend. Als je het noordelijke deel ook goed wilt verkennen heb je tenminste 1 en eigenlijk 2 extra weken nodig. Die hebben we niet over, dus zijn we heel tevreden met wat we hebben gedaan.

Het weer in de meren was redelijk. Niet warm en niet heel mooi. Zo nu en dan regen en onweer, maar daar tussendoor ook heel zonnig weer. Vandaag, woensdag 19 Juni, de dag dat we rustig weer nodig hadden, was het prachtig. Beter kan je het bij zo'n oversteek niet hebben. De voorspelling voor de komende dagen lijkt goed.

 

En dit is het uitzicht op het moment dat ik dit schrijf om 23 uur! Dit is Finland bijna midzomer. Daarom zijn we hier.

Uitzicht op Santio

Van Santio varen we in een paar dagen via Hamina naar een klein haventje Kabböle. Het is het 21 Juni weekend en er is een groot feest. De meeste feestgangers zijn daar met een boot met veel pk's. Er ligt een kustwachtboot die iedere bestuurder van zo'n bootje op alcohol laat blazen. Van daar naar Porvoo. Hoe verder je landinwaarts komt, hoe zoeter het water en hoe meer riet je ziet.

Riet op weg naar Porvoo

Van Porvoo naar Helsinki waar we Zondag 24 Juni zijn. Schoon schip en was en poets. De prachtig gerestaureerde Lemsteraak van Joost Geise komt daar ook. we hebben een bijzonder gezellige avond met hem en Renée en Rik. Zij zijn op weg naar St Petersburg met een groep van de Kustzeilers waarvan we er al meerdere onderweg gezien hebben.

Zuid Finland is, samen met zuid Spanje, het enige gebied in Europa waar het warm weer is.Wij genieten er van!

In Helsinki samen met de Wulp

Wij hebben nog een rustdag in Helsinki en varen dan via 2 mooie ankerplaatsen naar Kasnäs. In het hoogseizoen moeten we altijd opbellen voor een ligplaatsreservering. Dan krijg je altijd een mooie plaats. Maar nog nooit hadden we zo'm mooie plaats als in Kasnäs: 60 meter kade voor ons gereserveerd. Super service. In de Med kost je dat een fortuin. Hier liggen we ook nog voor een minimaal havengeld.

Een hele kade alleen voor Kaat

Het is rustig weer met weinig wind, ook voor de volgende dag voorspeld. Dus besluiten we naar Utö te gaan. Het meest zuidelijke eiland in de archipelago (scherengebied). Van hier werd in 1994 de reddingsoperatie van de Estonia geleid.

Het is een ruig en onbeschermd gebied waar we alleen kunnen komen omdat het erg rustig weer is. We vinden er een mooie plaats aan de kade en maken een wandeling over het eiland.

Utö, het zuidelijkste Finse eiland

Kaat in Utö

Geeske voor de vuurtoren van Utö

De zuidelijke scheren van Utö

De volgende dag, Maandag 1 Juli, vertrekken we vroeger dan we van plan waren omdat er, vroeger dan gisteren voorspeld, een stevige wind aankomt. We varen naar Degerby en van daar op 2 Juli naar Mariehamn. We hebben daar weer een mooie dag met een heerlijk diner in het clubhuis.

 

Woensdag 3 Juli varen we van Marienhamn naar het Zweedse scherengebied. Een oversteek van 22 mijl over open zee. Niet onze favoriete bezigheid, vooral niet omdat het de laatste dagen behoorlijk winderig was. Maar vandaag is een korte periode van minder wind voorspeld en daar maken we gbruik van.

Nu liggen we rustig ten anker in een mooie baai in de Zweedse scheren. Het is prachtig weer, maar het is weer wat meer gaan waaien. We zijn blij dat we hier zijn.

 

Ons vaargebied in de afgelopen maanden was in de Noordelijke Oostzee en de Finse Golf. De bijgaande kaart toont dit gebied. Met een uitvergroting van het gebied tussen Finland en Zweden: De Finse Archipelago en Aaland, het gebied met de 10000 eilanden. De vorige keren waren we in het Noordelijke en middelste gebied. Deze keer voeren we, zowel heen als terug, door het zuidelijke gebied met Utö als zuidelijkste "laagtepunt".

Ons vaargebied van 3 maanden

Van de eerste Zweedse ankerplaats varen we naar Vaxholm. Hier is een bijzonder fraai fort. In de overvolle haven is voor ons gelukkig een plaats gereserveerd. We blijven er 2 dagen en doen veel boodschappen.

Het fort van Vaxholm

Zaterdag 6 Juli varen we van Vaxholm naar Stockholm waar in Skeppsholmen voor ons een plaats is gereserveerd in de haven voor historische schepen. We zijn bijzonder lang bezig om het schip goed op zijn plaats te krijgen met de boeg tegen de kant en de kont aan een boei. We liggen een week in Stockholm en zijn uitgebreid toerist. Dinsdag 9 Juli komen Rolph en Jacobien aan boord.

Ligplaats in Stockholm

 

Dit is het einde van de 3e etappe. We zijn al weer een aardig eind op weg naar huis.